AN11.15
2. Das Kapitel über Besinnung
2. Anussativagga
Die Vorteile der Liebe
„Mönche und Nonnen, wenn man die Erlösung des Herzens durch Liebe gepflegt, entwickelt und gemehrt hat, sie zu seinem Fahrzeug und seiner Grundlage gemacht, sie hochgehalten, gefestigt und richtig umgesetzt hat, kann man elf Vorteile erwarten.
Welche elf? Man schläft gut. Man fühlt sich beim Aufwachen froh. Man hat keine schlechten Träume. Man wird von Menschen geliebt. Man wird von nicht-menschlichen Wesen geliebt. Man wird von den Gottheiten beschützt. Feuer, Gift oder Schwert können einem nichts anhaben. Der Geist versenkt sich rasch. Der Gesichtsausdruck ist klar und hell. Wenn man stirbt, fühlt man sich nicht verloren. Wenn man nicht zu Höherem vordringt, wird man in einer Brahmāwelt wiedergeboren. Wenn man die Erlösung des Herzens durch Liebe gepflegt, entwickelt und gemehrt hat, sie zu seinem Fahrzeug und seiner Grundlage gemacht, sie hochgehalten, gefestigt und richtig umgesetzt hat, kann man diese elf Vorteile erwarten.“
The Benefits of Love
“Mendicants, you can expect eleven benefits when the heart’s release by love has been cultivated, developed, and practiced, made a vehicle and a basis, kept up, consolidated, and properly implemented.
What eleven? You sleep at ease. You wake happily. You don’t have bad dreams. Humans love you. Non-humans love you. Deities protect you. You can’t be harmed by fire, poison, or blade. Your mind quickly enters immersion. Your face is clear and bright. You don’t feel lost when you die. If you don’t penetrate any higher, you’ll be reborn in a realm of divinity. You can expect eleven benefits when the heart’s release by love has been cultivated, developed, and practiced, made a vehicle and a basis, kept up, consolidated, and properly implemented.”
Mettāsutta
“Mettāya, bhikkhave, cetovimuttiyā āsevitāya bhāvitāya bahulīkatāya yānīkatāya vatthukatāya anuṭṭhitāya paricitāya susamāraddhāya ekādasānisaṁsā pāṭikaṅkhā.
Katame ekādasa? Sukhaṁ supati, sukhaṁ paṭibujjhati, na pāpakaṁ supinaṁ passati, manussānaṁ piyo hoti, amanussānaṁ piyo hoti, devatā rakkhanti, nāssa aggi vā visaṁ vā satthaṁ vā kamati, tuvaṭaṁ cittaṁ samādhiyati, mukhavaṇṇo vippasīdati, asammūḷho kālaṁ karoti, uttari appaṭivijjhanto brahmalokūpago hoti. Mettāya, bhikkhave, cetovimuttiyā āsevitāya bhāvitāya bahulīkatāya yānīkatāya vatthukatāya anuṭṭhitāya paricitāya susamāraddhāya ime ekādasānisaṁsā pāṭikaṅkhā”ti.