AN3.34
4. Das Kapitel über Götterboten
4. Devadūtavagga
Quellen
„Mönche und Nonnen, es gibt drei Quellen, aus denen Taten hervorgehen. Welche drei? Gier, Hass und Täuschung sind Quellen, aus denen Taten hervorgehen.
Jede Tat, die aus Gier hervorgeht, aus Gier geboren wird, die dort entspringt und ihren Ursprung hat, kommt zur Reife, wo immer diese neue Verkörperung geboren wird. Und wo diese Tat zur Reife kommt, dort wird ihre Folge erfahren: sei es in diesem Leben, im nächsten Leben oder zu einer späteren Zeit.
Jede Tat, die aus Hass hervorgeht, aus Hass geboren wird, die dort entspringt und ihren Ursprung hat, kommt zur Reife, wo immer diese neue Verkörperung geboren wird. Und wo diese Tat zur Reife kommt, dort wird ihre Folge erfahren: sei es in diesem Leben, im nächsten Leben oder zu einer späteren Zeit.
Jede Tat, die aus Täuschung hervorgeht, aus Täuschung geboren wird, die dort entspringt und ihren Ursprung hat, kommt zur Reife, wo immer diese neue Verkörperung geboren wird. Und wo diese Tat zur Reife kommt, dort wird ihre Folge erfahren: sei es in diesem Leben, im nächsten Leben oder zu einer späteren Zeit.
Angenommen, da wären unversehrte Samen, unbeschädigt, nicht von Wind und Sonne verdorben, fruchtbar und wohl verwahrt. Sie würden in gut bearbeiteten, ertragreichen Boden gelegt, und der Himmel ließe reichlich Regen fallen. Da würden diese Samen wachsen, größer werden und zur Reife kommen.
Ebenso kommt jede Tat, aus von Gier hervorgeht, aus Gier geboren wird, die dort entspringt und ihren Ursprung hat, zur Reife, wo immer diese neue Verkörperung geboren wird. Und wo diese Tat zur Reife kommt, dort wird ihre Folge erfahren: sei es in diesem Leben, im nächsten Leben oder zu einer späteren Zeit.
Jede Tat, die aus Hass hervorgeht …
Jede Tat, die aus Täuschung hervorgeht, aus Täuschung geboren wird, die dort entspringt und ihren Ursprung hat, kommt zur Reife, wo immer diese neue Verkörperung geboren wird. Und wo diese Tat zur Reife kommt, dort wird ihre Folge erfahren: sei es in diesem Leben, im nächsten Leben oder zu einer späteren Zeit. Das sind drei Quellen, aus denen Taten hervorgehen.
Mönche und Nonnen, es gibt drei Quellen, aus denen Taten hervorgehen. Welche drei? Zufriedenheit, Liebe und richtiges Verstehen sind Quellen, aus denen Taten hervorgehen.
Jede Tat, die aus Zufriedenheit hervorgeht, aus Zufriedenheit geboren wird, die dort entspringt und ihren Ursprung hat, wird aufgegeben, wenn Gier ausgeräumt ist. Sie wird an der Wurzel abgeschnitten, wird wie der Stumpf einer Palme, wird ausgelöscht und kann sich in Zukunft nicht mehr erheben.
Jede Tat, die aus Liebe hervorgeht, aus Liebe geboren wird, die dort entspringt und ihren Ursprung hat, wird aufgegeben, wenn Hass ausgeräumt ist. Sie wird an der Wurzel abgeschnitten, wird wie der Stumpf einer Palme, wird ausgelöscht und kann sich in Zukunft nicht mehr erheben.
Und jede Tat, die aus richtigem Verstehen hervorgeht, aus richtigem Verstehen geboren wird, die dort entspringt und ihren Ursprung hat, wird aufgegeben, wenn Täuschung ausgeräumt ist. Sie wird an der Wurzel abgeschnitten, wird wie der Stumpf einer Palme, wird ausgelöscht und kann sich in Zukunft nicht mehr erheben.
Angenommen, da wären unversehrte Samen, unbeschädigt, nicht von Wind und Sonne verdorben, fruchtbar und wohl verwahrt. Aber jemand würde sie im Feuer verbrennen, dass sie zu Asche würden, und würde die Asche von einem kräftigen Wind oder einer raschen Strömung fortreißen lassen. Da wären diese Samen an der Wurzel abgeschnitten, wären wie der Stumpf einer Palme, wären ausgelöscht und könnten sich in Zukunft nicht mehr erheben.
Ebenso wird jede Tat, die aus Zufriedenheit hervorgeht, aus Zufriedenheit geboren wird, die dort entspringt und ihren Ursprung hat, aufgegeben, wenn Gier ausgeräumt ist. Sie wird an der Wurzel abgeschnitten, wird wie der Stumpf einer Palme, wird ausgelöscht und kann sich in Zukunft nicht mehr erheben.
Jede Tat, die aus Liebe hervorgeht … Jede Tat, die aus richtigem Verstehen hervorgeht, aus richtigem Verstehen geboren wird, die dort entspringt und ihren Ursprung hat, wird aufgegeben, wenn Täuschung ausgeräumt ist. Sie wird an der Wurzel abgeschnitten, wird wie der Stumpf einer Palme, wird ausgelöscht und kann sich in Zukunft nicht mehr erheben.
Das sind drei Quellen, aus denen Taten hervorgehen.
Wenn ein unwissender Mensch aus Gier, Hass oder Täuschung handelt, werden alle seine Taten, klein oder groß, hier erfahren und nicht anderswo.
Daher würde ein weiser Mensch, ein Mönch, der Wissen um die Folgen von Gier, Hass und Täuschung erweckt, alle schlechten Bestimmungsorte abschütteln.“
Sources
“Mendicants, there are these three sources that give rise to deeds. What three? Greed, hate, and delusion are sources that give rise to deeds.
Any deed that emerges from greed—born, sourced, and originated from greed—ripens where that new incarnation is born. And wherever that deed ripens, its result is experienced—either in the present life, or in the next life, or in some subsequent period.
Any deed that emerges from hate—born, sourced, and originated from hate—ripens where that new incarnation is born. And wherever that deed ripens, its result is experienced—either in the present life, or in the next life, or in some subsequent period.
Any deed that emerges from delusion—born, sourced, and originated from delusion—ripens where that new incarnation is born. And wherever that deed ripens, its result is experienced—either in the present life, or in the next life, or in some subsequent period.
Suppose some seeds were intact, unspoiled, not weather-damaged, fertile, and well-kept. They’re sown in a well-prepared, productive field, and the heavens provide plenty of rain. Then those seeds would grow, increase, and mature.
In the same way, any deed that emerges from greed—born, sourced, and originated from greed—ripens where that new incarnation is born. And wherever that deed ripens, its result is experienced—either in the present life, or in the next life, or in some subsequent period.
Any deed that emerges from hate …
Any deed that emerges from delusion—born, sourced, and originated from delusion—ripens where that new incarnation is born. And wherever that deed ripens, its result is experienced—either in the present life, or in the next life, or in some subsequent period. These are three sources that give rise to deeds.
Mendicants, there are these three sources that give rise to deeds. What three? Contentment, love, and understanding are sources that give rise to deeds.
Any deed that emerges from contentment—born, sourced, and originated from contentment—is given up when greed is done away with. It’s cut off at the root, made like a palm stump, obliterated, and unable to arise in the future.
Any deed that emerges from love—born, sourced, and originated from love—is abandoned when hate is done away with. It’s cut off at the root, made like a palm stump, obliterated, and unable to arise in the future.
Any deed that emerges from understanding—born, sourced, and originated from understanding—is abandoned when delusion is done away with. It’s cut off at the root, made like a palm stump, obliterated, and unable to arise in the future.
Suppose some seeds were intact, unspoiled, not damaged by wind and sun, fertile, and well-kept. But someone would burn them with fire, reduce them to ashes, and whisk away the ashes in a strong wind, or glide them down a swift stream. Then those seeds would be cut off at the root, made like a palm stump, obliterated, and unable to arise in the future.
In the same way, any deed that emerges from contentment—born, sourced, and originated from contentment—is abandoned when greed is done away with. It’s cut off at the root, made like a palm stump, obliterated, and unable to arise in the future.
Any deed that emerges from love … Any deed that emerges from understanding—born, sourced, and originated from understanding—is abandoned when delusion is done away with. It’s cut off at the root, made like a palm stump, obliterated, and unable to arise in the future.
These are three sources that give rise to deeds.
When an ignorant person acts out of greed, hate, or delusion, any deeds they have done, a little or a lot, are to be experienced right here, not in any other place.
So a wise person, a mendicant arousing knowledge of the outcome of greed, hate, and delusion, would abandon all bad destinies.”
Nidānasutta
“Tīṇimāni, bhikkhave, nidānāni kammānaṁ samudayāya. Katamāni tīṇi? Lobho nidānaṁ kammānaṁ samudayāya, doso nidānaṁ kammānaṁ samudayāya, moho nidānaṁ kammānaṁ samudayāya.
Yaṁ, bhikkhave, lobhapakataṁ kammaṁ lobhajaṁ lobhanidānaṁ lobhasamudayaṁ, yatthassa attabhāvo nibbattati tattha taṁ kammaṁ vipaccati. Yattha taṁ kammaṁ vipaccati tattha tassa kammassa vipākaṁ paṭisaṁvedeti, diṭṭhe vā dhamme upapajja vā apare vā pariyāye.
Yaṁ, bhikkhave, dosapakataṁ kammaṁ dosajaṁ dosanidānaṁ dosasamudayaṁ, yatthassa attabhāvo nibbattati tattha taṁ kammaṁ vipaccati. Yattha taṁ kammaṁ vipaccati tattha tassa kammassa vipākaṁ paṭisaṁvedeti, diṭṭhe vā dhamme upapajja vā apare vā pariyāye.
Yaṁ, bhikkhave, mohapakataṁ kammaṁ mohajaṁ mohanidānaṁ mohasamudayaṁ, yatthassa attabhāvo nibbattati tattha taṁ kammaṁ vipaccati. Yattha taṁ kammaṁ vipaccati tattha tassa kammassa vipākaṁ paṭisaṁvedeti, diṭṭhe vā dhamme upapajja vā apare vā pariyāye.
Seyyathāpi, bhikkhave, bījāni akhaṇḍāni apūtīni avātātapahatāni sārādāni sukhasayitāni sukhette suparikammakatāya bhūmiyā nikkhittāni. Devo ca sammādhāraṁ anuppaveccheyya. Evassu tāni, bhikkhave, bījāni vuddhiṁ viruḷhiṁ vepullaṁ āpajjeyyuṁ.
Evamevaṁ kho, bhikkhave, yaṁ lobhapakataṁ kammaṁ lobhajaṁ lobhanidānaṁ lobhasamudayaṁ, yatthassa attabhāvo nibbattati tattha taṁ kammaṁ vipaccati. Yattha taṁ kammaṁ vipaccati tattha tassa kammassa vipākaṁ paṭisaṁvedeti, diṭṭhe vā dhamme upapajja vā apare vā pariyāye.
Yaṁ dosapakataṁ kammaṁ …pe…
yaṁ mohapakataṁ kammaṁ mohajaṁ mohanidānaṁ mohasamudayaṁ, yatthassa attabhāvo nibbattati tattha taṁ kammaṁ vipaccati. Yattha taṁ kammaṁ vipaccati tattha tassa kammassa vipākaṁ paṭisaṁvedeti, diṭṭhe vā dhamme upapajja vā apare vā pariyāye. Imāni kho, bhikkhave, tīṇi nidānāni kammānaṁ samudayāya.
Tīṇimāni, bhikkhave, nidānāni kammānaṁ samudayāya. Katamāni tīṇi? Alobho nidānaṁ kammānaṁ samudayāya, adoso nidānaṁ kammānaṁ samudayāya, amoho nidānaṁ kammānaṁ samudayāya.
Yaṁ, bhikkhave, alobhapakataṁ kammaṁ alobhajaṁ alobhanidānaṁ alobhasamudayaṁ, lobhe vigate evaṁ taṁ kammaṁ pahīnaṁ hoti ucchinnamūlaṁ tālāvatthukataṁ anabhāvaṅkataṁ āyatiṁ anuppādadhammaṁ.
Yaṁ, bhikkhave, adosapakataṁ kammaṁ adosajaṁ adosanidānaṁ adosasamudayaṁ, dose vigate evaṁ taṁ kammaṁ pahīnaṁ hoti ucchinnamūlaṁ tālāvatthukataṁ anabhāvaṅkataṁ āyatiṁ anuppādadhammaṁ.
Yaṁ, bhikkhave, amohapakataṁ kammaṁ amohajaṁ amohanidānaṁ amohasamudayaṁ, mohe vigate evaṁ taṁ kammaṁ pahīnaṁ hoti ucchinnamūlaṁ tālāvatthukataṁ anabhāvaṅkataṁ āyatiṁ anuppādadhammaṁ.
Seyyathāpi, bhikkhave, bījāni akhaṇḍāni apūtīni avātātapahatāni sārādāni sukhasayitāni. Tāni puriso agginā ḍaheyya. Agginā ḍahitvā masiṁ kareyya. Masiṁ karitvā mahāvāte vā ophuṇeyya nadiyā vā sīghasotāya pavāheyya. Evassu tāni, bhikkhave, bījāni ucchinnamūlāni tālāvatthukatāni anabhāvaṅkatāni āyatiṁ anuppādadhammāni.
Evamevaṁ kho, bhikkhave, yaṁ alobhapakataṁ kammaṁ alobhajaṁ alobhanidānaṁ alobhasamudayaṁ, lobhe vigate evaṁ taṁ kammaṁ pahīnaṁ hoti ucchinnamūlaṁ tālāvatthukataṁ anabhāvaṅkataṁ āyatiṁ anuppādadhammaṁ.
Yaṁ adosapakataṁ kammaṁ …pe… yaṁ amohapakataṁ kammaṁ amohajaṁ amohanidānaṁ amohasamudayaṁ, mohe vigate evaṁ taṁ kammaṁ pahīnaṁ hoti …pe… āyatiṁ anuppādadhammaṁ.
Imāni kho, bhikkhave, tīṇi nidānāni kammānaṁ samudayāyāti.
Lobhajaṁ dosajañceva, mohajañcāpaviddasu; Yaṁ tena pakataṁ kammaṁ, appaṁ vā yadi vā bahuṁ; Idheva taṁ vedaniyaṁ, vatthu aññaṁ na vijjati.
Tasmā lobhañca dosañca, mohajañcāpi viddasu; Vijjaṁ uppādayaṁ bhikkhu, sabbā duggatiyo jahe”ti.