SNP5.4
Die Fragen des Vedenstudenten Puṇṇaka
Puṇṇakamāṇavapucchā
„Zum Unbewegten, dem Seher der Wurzel“, sagte der Ehrwürdige Puṇṇaka, „bin ich gekommen, mit einer Frage zu suchen. Auf welcher Grundlage haben Seher und Menschen, Adlige und Brahmanen hier in der Welt, den Göttern so viele verschiedene Opfer dargebracht? Ich frage dich, Gesegneter; bitte sag mir das.“
„All die vielen verschiedenen Opfer“, antwortete der Buddha, „die Seher und Menschen, Adlige und Brahmanen hier in der Welt den Göttern dargebracht haben: Sie alle brachten Opfer dar, die an das Alter gebunden waren, da sie sich nach diesem Ort sehnten.“
„Was diese Seher und Menschen betrifft“, sagte der Ehrwürdige Puṇṇaka, „Adlige und Brahmanen hier in der Welt, die den Göttern so viele verschiedene Opfer dargebracht haben: Haben sie, indem sie in den Methoden des Opfers beflissen waren, Wiedergeburt und Alter überquert, Kamerad? Ich frage dich, Gesegneter; bitte sag mir das.“
„Mit Hoffen, Anrufen, Gebet und Verehrung“, antwortete der Buddha, „flehen sie um Freuden, die durch Gewinn kommen. Ans Opfer gebunden, von Wiedergeburt besessen, so haben sie Wiedergeburt und Alter nicht überquert, erkläre ich.“
„Wenn die, die ans Opfer gebunden sind“, sagte der Ehrwürdige Puṇṇaka, „durch Opfern Wiedergeburt und Alter nicht überquert haben, wer genau in der Welt der Götter und Menschen hat dann Wiedergeburt und Alter überquert, Kamerad? Ich frage dich, Gesegneter; bitte sag mir das.“
„Sie haben die Höhen und Tiefen der Welt eingeschätzt“, antwortete der Buddha, „und nichts in der Welt beunruhigt sie. Friedvoll, ungetrübt, unbeschwert, braucht er keine Hoffnung – er hat Wiedergeburt und Alter überquert, erkläre ich.“
“To the imperturbable, the seer of the root,” said Venerable Puṇṇaka, “I have come seeking with a question. On what grounds have seers and men, aristocrats and brahmins here in the world performed so many different <j>sacrifices to the gods? I ask you, Blessed One; please tell me this.”
“Whatever seers and men,” replied the Buddha, “aristocrats and brahmins here in the world have performed so many different <j>sacrifices to the gods: all performed sacrifices bound to old age, longing for this place.”
“As to those seers and men,” said Venerable Puṇṇaka, “and aristocrats and brahmins here in the world who have performed so many different <j>sacrifices to the gods: being diligent in the technique of sacrifice, have they crossed over rebirth and old age, good fellow? I ask you, Blessed One; please tell me this.”
“Hoping, invoking, praying, and worshiping,” replied the Buddha, “they pray for pleasure derived from profit. Devoted to sacrifice, besotted by rebirth, they’ve not crossed over rebirth and old age, <j>I declare.”
“If those devoted to sacrifice,” said Venerable Puṇṇaka, “have not, by sacrificing, <j>crossed over rebirth and old age, who then in the world of gods and humans has crossed over rebirth and old age, good fellow? I ask you, Blessed One; please tell me this.”
“Having appraised the world high and low,” replied the Buddha, “there is nothing in the world that disturbs them. Peaceful, unclouded, untroubled, <j>with no need for hope— they’ve crossed over rebirth and old age, I declare.”
“Anejaṁ mūladassāviṁ, (iccāyasmā puṇṇako) Atthi pañhena āgamaṁ; Kiṁ nissitā isayo manujā, Khattiyā brāhmaṇā devatānaṁ; Yaññamakappayiṁsu puthūdha loke, Pucchāmi taṁ bhagavā brūhi me taṁ”.
“Ye kecime isayo manujā, (puṇṇakāti bhagavā) Khattiyā brāhmaṇā devatānaṁ; Yaññamakappayiṁsu puthūdha loke, Āsīsamānā puṇṇaka itthattaṁ; Jaraṁ sitā yaññamakappayiṁsu”.
“Ye kecime isayo manujā, (iccāyasmā puṇṇako) Khattiyā brāhmaṇā devatānaṁ; Yaññamakappayiṁsu puthūdha loke, Kaccissu te bhagavā yaññapathe appamattā; Atāruṁ jātiñca jarañca mārisa, Pucchāmi taṁ bhagavā brūhi me taṁ”.
“Āsīsanti thomayanti abhijappanti juhanti, (puṇṇakāti bhagavā) Kāmābhijappanti paṭicca lābhaṁ; Te yājayogā bhavarāgarattā, Nātariṁsu jātijaranti brūmi”.
“Te ce nātariṁsu yājayogā, (iccāyasmā puṇṇako) Yaññehi jātiñca jarañca mārisa; Atha ko carahi devamanussaloke, Atāri jātiñca jarañca mārisa; Pucchāmi taṁ bhagavā brūhi me taṁ”.
“Saṅkhāya lokasmi paroparāni, (puṇṇakāti bhagavā) Yassiñjitaṁ natthi kuhiñci loke; Santo vidhūmo anīgho nirāso, Atāri so jātijaranti brūmī”ti.