SN12.68
7. Das große Kapitel
7. Mahāvagga
In Kosambī
Einmal hielten sich die Ehrwürdigen Musīla, Saviṭṭha, Nārada und Ānanda bei Kosambī auf, in Ghositas Kloster. Da sagte der Ehrwürdige Saviṭṭha zum Ehrwürdigen Musīla:
„Geehrter Musīla, erkennst du für dich selbst, unabhängig von Vertrauen, Billigung, mündlicher Überlieferung, einem vernünftigem Gedankengang oder der Annahme einer Ansicht nach Überlegung, dass Wiedergeburt die Bedingung für Alter und Tod ist?“
„Geehrter Saviṭṭha, ich erkenne und sehe für mich selbst, unabhängig von Vertrauen, Billigung, mündlicher Überlieferung, einem vernünftigem Gedankengang oder der Annahme einer Ansicht nach Überlegung, dass Wiedergeburt die Bedingung für Alter und Tod ist.“
„Geehrter Musīla, erkennst du für dich selbst, unabhängig von Vertrauen, Billigung, mündlicher Überlieferung, einem vernünftigem Gedankengang oder der Annahme einer Ansicht nach Überlegung, dass fortgesetztes Dasein die Bedingung für Wiedergeburt ist … dass Ergreifen die Bedingung für fortgesetztes Dasein ist … dass Verlangen die Bedingung für Ergreifen ist … dass Gefühl die Bedingung für Verlangen ist … dass Kontakt die Bedingung für Gefühl ist … dass die sechs Sinnesfelder die Bedingung für Kontakt sind … dass Name und Form die Bedingung für die sechs Sinnesfelder sind … dass Bewusstsein die Bedingung für Name und Form ist … dass Willensbildungsprozesse die Bedingung für Bewusstsein sind … dass Unwissenheit die Bedingung für Willensbildungsprozesse ist?“
„Geehrter Saviṭṭha, ich erkenne und sehe für mich selbst, unabhängig von Vertrauen, Billigung, mündlicher Überlieferung, einem vernünftigem Gedankengang oder der Annahme einer Ansicht nach Überlegung, dass Unwissenheit die Bedingung für Willensbildungsprozesse ist.“
„Geehrter Musīla, erkennst du für dich selbst, unabhängig von Vertrauen, Billigung, mündlicher Überlieferung, einem vernünftigem Gedankengang oder der Annahme einer Ansicht nach Überlegung, dass, wenn Wiedergeburt aufhört, Alter und Tod aufhören?“
„Geehrter Saviṭṭha, ich erkenne und sehe für mich selbst, unabhängig von Vertrauen, Billigung, mündlicher Überlieferung, einem vernünftigem Gedankengang oder der Annahme einer Ansicht nach Überlegung, dass, wenn Wiedergeburt aufhört, Alter und Tod aufhören.“
„Geehrter Musīla, erkennst du für dich selbst, unabhängig von Vertrauen, Billigung, mündlicher Überlieferung, einem vernünftigem Gedankengang oder der Annahme einer Ansicht nach Überlegung, dass, wenn fortgesetztes Dasein aufhört, Wiedergeburt aufhört … dass, wenn Ergreifen aufhört, fortgesetztes Dasein aufhört … dass, wenn Verlangen aufhört, Ergreifen aufhört … dass, wenn Gefühl aufhört, Verlangen aufhört … dass, wenn Kontakt aufhört, Gefühl aufhört … dass, wenn die sechs Sinnesfelder aufhören, Kontakt aufhört … dass, wenn Name und Form aufhören, die sechs Sinnesfelder aufhören … dass, wenn Bewusstsein aufhört, Name und Form aufhören … dass, wenn Willensbildungsprozesse aufhören, Bewusstsein aufhört … dass, wenn Unwissenheit aufhört, Willensbildungsprozesse aufhören?“
„Geehrter Saviṭṭha, ich erkenne und sehe für mich selbst, unabhängig von Vertrauen, Billigung, mündlicher Überlieferung, einem vernünftigem Gedankengang oder der Annahme einer Ansicht nach Überlegung, dass, wenn Unwissenheit aufhört, Willensbildungsprozesse aufhören.“
„Geehrter Musīla, erkennst du für dich selbst, unabhängig von Vertrauen, Billigung, mündlicher Überlieferung, einem vernünftigem Gedankengang oder der Annahme einer Ansicht nach Überlegung, dass das Aufhören des fortgesetzten Daseins Erlöschen ist?“
„Geehrter Saviṭṭha, ich erkenne und sehe für mich selbst, unabhängig von Vertrauen, Billigung, mündlicher Überlieferung, einem vernünftigem Gedankengang oder der Annahme einer Ansicht nach Überlegung, dass das Aufhören des fortgesetzten Daseins Erlöschen ist.“
„Dann ist der Ehrwürdige Musīla ein Vollendeter, der die Befleckungen aufgelöst hat.“ Daraufhin schwieg der Ehrwürdige Musīla.
Da sagte der Ehrwürdige Nārada zum Ehrwürdigen Saviṭṭha: „Geehrter Saviṭṭha, bitte, lass mich diese Fragen beantworten. Befrage mich, und ich will dir darauf antworten.“
„Auf jeden Fall, Ehrwürdiger Nārada, versuche dich an diesen Fragen. Ich werde dich befragen, und du kannst mir darauf antworten.“
(Saviṭṭha wiederholt genau die gleichen Fragen, und Nārada antwortet genau wie Musīla.)
„Geehrter Nārada, erkennst du für dich selbst, unabhängig von Vertrauen, Billigung, mündlicher Überlieferung, einem vernünftigem Gedankengang oder der Annahme einer Ansicht nach Überlegung, dass das Aufhören des fortgesetzten Daseins Erlöschen ist?“
„Geehrter Saviṭṭha, ich erkenne und sehe für mich selbst, unabhängig von Vertrauen, Billigung, mündlicher Überlieferung, einem vernünftigem Gedankengang oder der Annahme einer Ansicht nach Überlegung, dass das Aufhören des fortgesetzten Daseins Erlöschen ist.“
„Dann ist der Ehrwürdige Nārada ein Vollendeter, der die Befleckungen aufgelöst hat.“
„Ich habe wahrhaftig mit rechter Weisheit klar gesehen, dass das Aufhören des fortgesetzten Daseins Erlöschen ist. Dennoch bin ich kein Vollendeter. Wie wenn an einer Wüstenstraße ein Brunnen wäre, der weder Seil noch Eimer hätte, und es käme ein Mensch daher, der sich unter der brütenden Hitze abmühte, der erschöpft, durstig und ausgedörrt wäre. Er wüsste, dass da Wasser ist, aber er könnte es nicht mit dem Körper berühren.
Ebenso habe ich wahrhaftig mit rechter Weisheit klar gesehen, dass das Aufhören des fortgesetzten Daseins Erlöschen ist. Dennoch bin ich kein Vollendeter.“
Daraufhin sagte der Ehrwürdige Ānanda zum Ehrwürdigen Saviṭṭha: „Geehrter Saviṭṭha, was hast du dem Ehrwürdigen Nārada zu sagen, wenn er so spricht?“
„Geehrter Ānanda, ich habe dem Ehrwürdigen Nārada nichts zu sagen, wenn er so spricht, außer dem, was gut und tauglich ist.“
At Kosambī
At one time the venerables Musīla, Saviṭṭha, Nārada, and Ānanda were staying near Kosambī in Ghosita’s monastery. Then Venerable Saviṭṭha said to Venerable Musīla:
“Reverend Musīla, apart from faith, endorsement, oral transmission, reasoned train of thought, or acceptance of a view after deliberation, do you personally know that rebirth is a requirement for old age and death?”
“Reverend Saviṭṭha, apart from faith, endorsement, oral transmission, reasoned train of thought, or acceptance of a view after deliberation, I know and see that rebirth is a requirement for old age and death.”
“Reverend Musīla, apart from faith, endorsement, oral transmission, reasoned train of thought, or acceptance of a view after deliberateation, do you personally know that continued existence is a requirement for rebirth … grasping is a requirement for continued existence … craving is a requirement for grasping … feeling is a requirement for craving … contact is a requirement for feeling … the six sense fields are requirements for contact … name and form are requirements for the six sense fields … consciousness is a requirement for name and form … choices are a requirement for consciousness … ignorance is a requirement for choices?”
“Reverend Saviṭṭha, apart from faith, endorsement, oral transmission, reasoned train of thought, or acceptance of a view after deliberation, I know and see that ignorance is a requirement for choices.”
“Reverend Musīla, apart from faith, endorsement, oral transmission, reasoned train of thought, or acceptance of a view after deliberation, do you personally know that when rebirth ceases, old age and death cease?”
“Reverend Saviṭṭha, apart from faith, endorsement, oral transmission, reasoned train of thought, or acceptance of a view after deliberation, I know and see that when rebirth ceases, old age and death cease.”
“Reverend Musīla, apart from faith, endorsement, oral transmission, reasoned train of thought, or acceptance of a view after deliberation, do you personally know that when continued existence ceases, rebirth ceases … when grasping ceases, continued existence ceases … when craving ceases, grasping ceases … when feeling ceases, craving ceases … when contact ceases, feeling ceases … when the six sense fields cease, contact ceases … when name and form cease, the six sense fields cease … when consciousness ceases name and form cease … when choices cease consciousness ceases … when ignorance ceases, choices cease?”
“Reverend Saviṭṭha, apart from faith, endorsement, oral transmission, reasoned train of thought, or acceptance of a view after deliberation, I know and see that when ignorance ceases, choices cease.”
“Reverend Musīla, apart from faith, endorsement, oral transmission, reasoned train of thought, or acceptance of a view after deliberation, do you personally know that the cessation of continued existence is extinguishment?”
“Reverend Saviṭṭha, apart from faith, endorsement, oral transmission, reasoned train of thought, or acceptance of a view after deliberation, I know and see that the cessation of continued existence is extinguishment.”
“Then Venerable Musīla is a perfected one, with defilements ended.” When he said this, Musīla kept silent.
Then Venerable Nārada said to Venerable Saviṭṭha, “Reverend Saviṭṭha, please let me answer these questions. Ask me and I will answer them for you.”
“By all means, Venerable Nārada, try these questions. I’ll ask you and you can answer them for me.”
(Saviṭṭha repeats exactly the same series of questions, and Nārada answers just as Musīla did.)
“Reverend Nārada, apart from faith, endorsement, oral transmission, reasoned train of thought, or acceptance of a view after deliberation, do you personally know that the cessation of continued existence is extinguishment?”
“Reverend Saviṭṭha, apart from faith, endorsement, oral transmission, reasoned train of thought, or acceptance of a view after deliberation, I know and see that the cessation of continued existence is extinguishment.”
“Then Venerable Nārada is a perfected one, with defilements ended.”
“I have truly seen clearly with right wisdom that the cessation of continued existence is extinguishment. Yet I am not a perfected one. Suppose there was a well on a desert road that had neither rope nor bucket. Then along comes a person struggling in the oppressive heat, weary, thirsty, and parched. They’d know that there was water, but they couldn’t physically touch it.
In the same way, I have truly seen clearly with right wisdom that the cessation of continued existence is extinguishment. Yet I am not a perfected one.”
When he said this, Venerable Ānanda said to Venerable Saviṭṭha, “Reverend Saviṭṭha, what do you have to say to Venerable Nārada when he speaks like this?”
“Reverend Ānanda, I have nothing to say to Venerable Nārada when he speaks like this, except what is good and wholesome.”
Kosambisutta
Ekaṁ samayaṁ āyasmā ca musilo āyasmā ca paviṭṭho āyasmā ca nārado āyasmā ca ānando kosambiyaṁ viharanti ghositārāme. Atha kho āyasmā paviṭṭho āyasmantaṁ musilaṁ etadavoca:
“aññatreva, āvuso musila, saddhāya aññatra ruciyā aññatra anussavā aññatra ākāraparivitakkā aññatra diṭṭhinijjhānakkhantiyā atthāyasmato musilassa paccattameva ñāṇaṁ: ‘jātipaccayā jarāmaraṇan’”ti?
“Aññatreva, āvuso paviṭṭha, saddhāya aññatra ruciyā aññatra anussavā aññatra ākāraparivitakkā aññatra diṭṭhinijjhānakkhantiyā ahametaṁ jānāmi ahametaṁ passāmi: ‘jātipaccayā jarāmaraṇan’”ti.
“Aññatreva, āvuso musila, saddhāya aññatra ruciyā aññatra anussavā aññatra ākāraparivitakkā aññatra diṭṭhinijjhānakkhantiyā atthāyasmato musilassa paccattameva ñāṇaṁ: ‘bhavapaccayā jātīti …pe… upādānapaccayā bhavoti … taṇhāpaccayā upādānanti … vedanāpaccayā taṇhāti … phassapaccayā vedanāti … saḷāyatanapaccayā phassoti … nāmarūpapaccayā saḷāyatananti … viññāṇapaccayā nāmarūpanti … saṅkhārapaccayā viññāṇanti … avijjāpaccayā saṅkhārā’”ti?
“Aññatreva, āvuso paviṭṭha, saddhāya aññatra ruciyā aññatra anussavā aññatra ākāraparivitakkā aññatra diṭṭhinijjhānakkhantiyā ahametaṁ jānāmi ahametaṁ passāmi: ‘avijjāpaccayā saṅkhārā’”ti.
“Aññatreva, āvuso musila, saddhāya aññatra ruciyā aññatra anussavā aññatra ākāraparivitakkā aññatra diṭṭhinijjhānakkhantiyā atthāyasmato musilassa paccattameva ñāṇaṁ: ‘jātinirodhā jarāmaraṇanirodho’”ti?
“Aññatreva, āvuso paviṭṭha, saddhāya aññatra ruciyā aññatra anussavā aññatra ākāraparivitakkā aññatra diṭṭhinijjhānakkhantiyā ahametaṁ jānāmi ahametaṁ passāmi: ‘jātinirodhā jarāmaraṇanirodho’”ti.
“Aññatreva, āvuso musila, saddhāya aññatra ruciyā aññatra anussavā aññatra ākāraparivitakkā aññatra diṭṭhinijjhānakkhantiyā atthāyasmato musilassa paccattameva ñāṇaṁ: ‘bhavanirodhā jātinirodhoti …pe… upādānanirodhā bhavanirodhoti … taṇhānirodhā upādānanirodhoti … vedanānirodhā taṇhānirodhoti … phassanirodhā vedanānirodhoti … saḷāyatananirodhā phassanirodhoti … nāmarūpanirodhā saḷāyatananirodhoti … viññāṇanirodhā nāmarūpanirodhoti … saṅkhāranirodhā viññāṇanirodhoti … avijjānirodhā saṅkhāranirodho’”ti?
“Aññatreva, āvuso paviṭṭha, saddhāya aññatra ruciyā aññatra anussavā aññatra ākāraparivitakkā aññatra diṭṭhinijjhānakkhantiyā ahametaṁ jānāmi ahametaṁ passāmi: ‘avijjānirodhā saṅkhāranirodho’”ti.
“Aññatreva, āvuso musila, saddhāya aññatra ruciyā aññatra anussavā aññatra ākāraparivitakkā aññatra diṭṭhinijjhānakkhantiyā atthāyasmato musilassa paccattameva ñāṇaṁ: ‘bhavanirodho nibbānan’”ti?
“Aññatreva, āvuso paviṭṭha, saddhāya aññatra ruciyā aññatra anussavā aññatra ākāraparivitakkā aññatra diṭṭhinijjhānakkhantiyā ahametaṁ jānāmi ahametaṁ passāmi: ‘bhavanirodho nibbānan’”ti.
“Tenahāyasmā musilo arahaṁ khīṇāsavo”ti? Evaṁ vutte, āyasmā musilo tuṇhī ahosi.
Atha kho āyasmā nārado āyasmantaṁ paviṭṭhaṁ etadavoca: “sādhāvuso paviṭṭha, ahaṁ etaṁ pañhaṁ labheyyaṁ. Maṁ etaṁ pañhaṁ puccha. Ahaṁ te etaṁ pañhaṁ byākarissāmī”ti.
“Labhatāyasmā nārado etaṁ pañhaṁ. Pucchāmahaṁ āyasmantaṁ nāradaṁ etaṁ pañhaṁ. Byākarotu ca me āyasmā nārado etaṁ pañhaṁ.
Aññatreva, āvuso nārada, saddhāya aññatra ruciyā aññatra anussavā aññatra ākāraparivitakkā aññatra diṭṭhinijjhānakkhantiyā atthāyasmato nāradassa paccattameva ñāṇaṁ:
“Aññatreva, āvuso nārada, saddhāya aññatra ruciyā aññatra anussavā aññatra ākāraparivitakkā aññatra diṭṭhinijjhānakkhantiyā atthāyasmato nāradassa paccattameva ñāṇaṁ: ‘bhavanirodho nibbānan’”ti?
“Aññatreva, āvuso paviṭṭha, saddhāya aññatra ruciyā aññatra anussavā aññatra ākāraparivitakkā aññatra diṭṭhinijjhānakkhantiyā ahametaṁ jānāmi ahametaṁ passāmi: ‘bhavanirodho nibbānan’”ti.
“Tenahāyasmā nārado arahaṁ khīṇāsavo”ti?
“‘Bhavanirodho nibbānan’ti kho me, āvuso, yathābhūtaṁ sammappaññāya sudiṭṭhaṁ, na camhi arahaṁ khīṇāsavo. Seyyathāpi, āvuso, kantāramagge udapāno, tatra nevassa rajju na udakavārako. Atha puriso āgaccheyya ghammābhitatto ghammapareto kilanto tasito pipāsito, so taṁ udapānaṁ olokeyya. Tassa ‘udakan’ti hi kho ñāṇaṁ assa, na ca kāyena phusitvā vihareyya.
Evameva kho, āvuso, ‘bhavanirodho nibbānan’ti yathābhūtaṁ sammappaññāya sudiṭṭhaṁ, na camhi arahaṁ khīṇāsavo”ti.
Evaṁ vutte, āyasmā ānando āyasmantaṁ paviṭṭhaṁ etadavoca: “evaṁvādī tvaṁ, āvuso paviṭṭha, āyasmantaṁ nāradaṁ kiṁ vadesī”ti?
“Evaṁvādāhaṁ, āvuso ānanda, āyasmantaṁ nāradaṁ na kiñci vadāmi aññatra kalyāṇā aññatra kusalā”ti.