SN22.10
1. Das Kapitel mit Nakulas Vater
1. Nakulapituvagga
Leiden in den drei Zeiten
In Sāvatthī.
„Mönche und Nonnen, die Form der Vergangenheit und der Zukunft ist Leiden, um wie viel mehr die der Gegenwart.
Wenn er das sieht, sorgt sich ein gebildeter edler Schüler nicht um vergangene Form, freut sich nicht darauf, zukünftige Form zu genießen, und übt für das Ziel der Ernüchterung, des Schwindens der Leidenschaft und des Aufhörens in Bezug auf gegenwärtige Form.
Das Gefühl der Vergangenheit und der Zukunft …
Die Wahrnehmung der Vergangenheit und der Zukunft …
Die Willensbildungsprozesse der Vergangenheit und der Zukunft …
Das Bewusstsein der Vergangenheit und der Zukunft ist Leiden, um wie viel mehr das der Gegenwart.
Wenn er das sieht, sorgt sich ein gebildeter edler Schüler nicht um vergangenes Bewusstsein, freut sich nicht darauf, zukünftiges Bewusstsein zu genießen, und übt für das Ziel der Ernüchterung, des Schwindens der Leidenschaft und des Aufhörens in Bezug auf gegenwärtiges Bewusstsein.“
Suffering in the Three Times
At Sāvatthī.
“Mendicants, form of the past and future is suffering, let alone the present.
Seeing this, a learned noble disciple is not concerned with past form, doesn’t look forward to enjoying future form, and they practice for disillusionment, dispassion, and cessation regarding present form.
Feeling …
Perception …
Choices …
Consciousness of the past and future is suffering, let alone the present.
Seeing this, a learned noble disciple is not concerned with past consciousness, doesn’t look forward to enjoying future consciousness, and they practice for disillusionment, dispassion, and cessation regarding present consciousness.”
Kālattayadukkhasutta
Sāvatthinidānaṁ.
“Rūpaṁ, bhikkhave, dukkhaṁ atītānāgataṁ; ko pana vādo paccuppannassa.
Evaṁ passaṁ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītasmiṁ rūpasmiṁ anapekkho hoti; anāgataṁ rūpaṁ nābhinandati; paccuppannassa rūpassa nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti.
Vedanā dukkhā …
saññā dukkhā …
saṅkhārā dukkhā …
viññāṇaṁ dukkhaṁ atītānāgataṁ; ko pana vādo paccuppannassa.
Evaṁ passaṁ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako atītasmiṁ viññāṇasmiṁ anapekkho hoti; anāgataṁ viññāṇaṁ nābhinandati; paccuppannassa viññāṇassa nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hotī”ti.