SN42.3
1. Das Kapitel mit Ortsvorstehern
1. Gāmaṇivagga
Ein Krieger
Da ging ein Kriegerhauptmann zum Buddha, verbeugte sich, setzte sich zur Seite hin und sagte zu ihm:
„Herr, ich habe gehört, dass die Krieger der Vergangenheit, die Lehrmeister der Lehrmeister, gesagt hätten: ‚Angenommen, ein Krieger wird, während er in der Schlacht kämpft und sich müht, von seinen Feinden getötet und fertiggemacht. Wenn sein Körper auseinanderbricht, nach dem Tod, wird er unter den Göttern der Gefallenen wiedergeboren.‘ Was sagt der Buddha dazu?“
„Genug, Hauptmann, lass es gut sein. Frage mich das nicht.“
Zum zweiten Mal …
und zum dritten Mal sagte der Kriegerhauptmann zum Buddha:
„Herr, ich habe gehört, dass die Krieger der Vergangenheit, die Lehrmeister der Lehrmeister, gesagt hätten: ‚Angenommen, ein Krieger wird, während er in der Schlacht kämpft und sich müht, von seinen Feinden getötet und fertiggemacht. Wenn sein Körper auseinanderbricht, nach dem Tod, wird er unter den Göttern der Gefallenen wiedergeboren.‘ Was sagt der Buddha dazu?“
„Offenbar, Hauptmann, kommt es bei dir nicht an, wenn ich sage: ‚Genug, Hauptmann, lass es gut sein. Frage mich das nicht.‘ Dennoch will ich dir antworten.
Wenn ein Krieger in der Schlacht kämpft und sich müht, ist sein Geist bereits nieder, zersetzt und fehlgeleitet, da er denkt: ‚Diese Lebewesen sollen getötet, geschlachtet, geschlagen, zerstört oder vernichtet werden!‘ Seine Feinde töten ihn und machen ihn fertig, und wenn sein Körper auseinanderbricht, nach dem Tod, wird er in der Hölle mit Namen ‚die Gefallenen‘ wiedergeboren.
Aber wenn du eine solche Ansicht hast: ‚Angenommen, ein Krieger wird, während er in der Schlacht kämpft und sich müht, von seinen Feinden getötet und fertiggemacht. Wenn sein Körper auseinanderbricht, nach dem Tod, wird er unter den Göttern der Gefallenen wiedergeboren‘, so ist das deine falsche Ansicht. Ein Individuum mit falscher Ansicht wird an einem von zwei Orten wiedergeboren, sage ich: in der Hölle oder im Tierreich.“
Daraufhin weinte der Kriegerhauptmann und brach in Tränen aus.
„Das ist es, was bei dir nicht ankam, als ich sagte: ‚Genug, Hauptmann, lass es gut sein. Frage mich das nicht.‘“
„Herr, ich weine nicht über das, was der Buddha gesagt hat. Aber Herr, lange Zeit bin ich von den Kriegern der Vergangenheit, den Lehrmeistern der Lehrmeister, getäuscht, hereingelegt und betrogen worden, als sie sagten: ‚Angenommen, ein Krieger wird, während er in der Schlacht kämpft und sich müht, von seinen Feinden getötet und fertiggemacht. Wenn sein Körper auseinanderbricht, nach dem Tod, wird er unter den Göttern der Gefallenen wiedergeboren.‘
Vortrefflich, Herr! Vortrefflich! … Von diesem Tag an soll der Buddha mich als Laienschüler in Erinnerung behalten, der für sein ganzes Leben Zuflucht genommen hat.“
A Warrior
Then Dustin the warrior chief went up to the Buddha, bowed, sat down to one side, and said to him:
“Sir, I have heard that the warriors of the past who were tutors of tutors said: ‘Suppose a warrior, while striving and struggling in battle, is killed and finished off by his foes. When his body breaks up, after death, he’s reborn in the company of the gods of the fallen.’ What does the Buddha say about this?”
“Enough, chief, let it be. Don’t ask me that.”
For a second time …
And for a third time Dustin the warrior chief said to the Buddha:
“Sir, I have heard that the warriors of the past who were tutors of tutors said: ‘Suppose a warrior, while striving and struggling in battle, is killed and finished off by his foes. When his body breaks up, after death, he’s reborn in the company of the gods of the fallen.’ What does the Buddha say about this?”
“Clearly, chief, I’m not getting through to you when I say: ‘Enough, chief, let it be. Don’t ask me that.’ Nevertheless, I will answer you.
When a warrior strives and struggles in battle, their mind is already low, degraded, and misdirected as they think: ‘May these sentient beings be killed, slaughtered, slain, destroyed, or annihilated!’ His foes kill him and finish him off, and when his body breaks up, after death, he’s reborn in the hell called ‘The Fallen’.
But if you have such a view: ‘Suppose a warrior, while striving and struggling in battle, is killed and finished off by his foes. When his body breaks up, after death, he’s reborn in the company of the gods of the fallen.’ This is your wrong view. An individual with wrong view is reborn in one of two places, I say: hell or the animal realm.”
When he said this, Dustin the warrior chief cried and burst out in tears.
“This is what I didn’t get through to you when I said: ‘Enough, chief, let it be. Don’t ask me that.’”
“Sir, I’m not crying because of what the Buddha said. But sir, for a long time I’ve been cheated, tricked, and deceived by the warriors of the past who were tutors of tutors, who said: ‘Suppose a warrior, while striving and struggling in battle, is killed and finished off by his foes. When his body breaks up, after death, he’s reborn in the company of the gods of the fallen.’
Excellent, sir! Excellent! … From this day forth, may the Buddha remember me as a lay follower who has gone for refuge for life.”
Yodhājīvasutta
Atha kho yodhājīvo gāmaṇi yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā …pe… ekamantaṁ nisinno kho yodhājīvo gāmaṇi bhagavantaṁ etadavoca:
“sutaṁ metaṁ, bhante, pubbakānaṁ ācariyapācariyānaṁ yodhājīvānaṁ bhāsamānānaṁ: ‘yo so yodhājīvo saṅgāme ussahati vāyamati, tamenaṁ ussahantaṁ vāyamantaṁ pare hananti pariyāpādenti, so kāyassa bhedā paraṁ maraṇā parajitānaṁ devānaṁ sahabyataṁ upapajjatī’ti. Idha bhagavā kimāhā”ti?
“Alaṁ, gāmaṇi, tiṭṭhatetaṁ; mā maṁ etaṁ pucchī”ti.
Dutiyampi kho …pe…
tatiyampi kho yodhājīvo gāmaṇi bhagavantaṁ etadavoca:
“sutaṁ metaṁ, bhante, pubbakānaṁ ācariyapācariyānaṁ yodhājīvānaṁ bhāsamānānaṁ: ‘yo so yodhājīvo saṅgāme ussahati vāyamati, tamenaṁ ussahantaṁ vāyamantaṁ pare hananti pariyāpādenti, so kāyassa bhedā paraṁ maraṇā parajitānaṁ devānaṁ sahabyataṁ upapajjatī’ti. Idha bhagavā kimāhā”ti?
“Addhā kho tyāhaṁ, gāmaṇi, na labhāmi: ‘alaṁ, gāmaṇi, tiṭṭhatetaṁ; mā maṁ etaṁ pucchī’ti. Api ca tyāhaṁ byākarissāmi.
Yo so, gāmaṇi, yodhājīvo saṅgāme ussahati vāyamati, tassa taṁ cittaṁ pubbe gahitaṁ dukkaṭaṁ duppaṇihitaṁ: ‘ime sattā haññantu vā bajjhantu vā ucchijjantu vā vinassantu vā mā vā ahesuṁ iti vā’ti. Tamenaṁ ussahantaṁ vāyamantaṁ pare hananti pariyāpādenti; so kāyassa bhedā paraṁ maraṇā parajito nāma nirayo tattha upapajjatīti.
Sace kho panassa evaṁ diṭṭhi hoti: ‘yo so yodhājīvo saṅgāme ussahati vāyamati tamenaṁ ussahantaṁ vāyamantaṁ pare hananti pariyāpādenti, so kāyassa bhedā paraṁ maraṇā parajitānaṁ devānaṁ sahabyataṁ upapajjatī’ti, sāssa hoti micchādiṭṭhi. Micchādiṭṭhikassa kho panāhaṁ, gāmaṇi, purisapuggalassa dvinnaṁ gatīnaṁ aññataraṁ gatiṁ vadāmi— nirayaṁ vā tiracchānayoniṁ vā”ti.
Evaṁ vutte, yodhājīvo gāmaṇi parodi, assūni pavattesi.
“Etaṁ kho tyāhaṁ, gāmaṇi, nālatthaṁ: ‘alaṁ, gāmaṇi, tiṭṭhatetaṁ; mā maṁ etaṁ pucchī’”ti.
“Nāhaṁ, bhante, etaṁ rodāmi yaṁ maṁ bhagavā evamāha; api cāhaṁ, bhante, pubbakehi ācariyapācariyehi yodhājīvehi dīgharattaṁ nikato vañcito paluddho: ‘yo so yodhājīvo saṅgāme ussahati vāyamati, tamenaṁ ussahantaṁ vāyamantaṁ pare hananti pariyāpādenti, so kāyassa bhedā paraṁ maraṇā parajitānaṁ devānaṁ sahabyataṁ upapajjatī’”ti.
“Abhikkantaṁ, bhante …pe… ajjatagge pāṇupetaṁ saraṇaṁ gatan”ti.