SN48.44
5. Das Kapitel über das Alter
5. Jarāvagga
Am Osttor
So habe ich es gehört: Einmal hielt sich der Buddha bei Sāvatthī am Osttor auf. Da sagte der Buddha zum Ehrwürdigen Sāriputta:
„Sāriputta, glaubst du daran, dass die Fähigkeit des Vertrauens, die Fähigkeit der Energie, die Fähigkeit der Achtsamkeit, die Fähigkeit der Versenkung und die Fähigkeit der Weisheit, wenn sie entwickelt und gemehrt werden, in dem, das frei vom Tod ist, gipfeln, dorthin führen und dort enden?“
„Herr, in diesem Fall stütze ich mich nicht auf Glauben an die Behauptung des Buddha, dass die Fähigkeit des Vertrauens, die Fähigkeit der Energie, die Fähigkeit der Achtsamkeit, die Fähigkeit der Versenkung und die Fähigkeit der Weisheit, wenn sie entwickelt und gemehrt werden, in dem, das frei vom Tod ist, gipfeln, dorthin führen und dort enden. Da sind die, die das nicht mit Weisheit erkannt oder gesehen oder verstanden oder verwirklicht oder erfahren haben. Diese können sich bei dieser Sache auf Glauben stützen. Aber da sind die, die das mit Weisheit erkannt, gesehen, verstanden, verwirklicht und erfahren haben. Diese haben bei dieser Sache keinen Zweifel und keine Unsicherheit. Ich habe das mit Weisheit erkannt, gesehen, verstanden, verwirklicht und erfahren. Ich habe keinen Zweifel und keine Unsicherheit, dass die Fähigkeit des Vertrauens, die Fähigkeit der Energie, die Fähigkeit der Achtsamkeit, die Fähigkeit der Versenkung und die Fähigkeit der Weisheit, wenn sie entwickelt und gemehrt werden, in dem, das frei vom Tod ist, gipfeln, dorthin führen und dort enden.“
„Gut, gut, Sāriputta! Da sind die, die das nicht mit Weisheit erkannt oder gesehen oder verstanden oder verwirklicht oder erfahren haben. Diese können sich bei dieser Sache auf Glauben stützen. Aber da sind die, die das mit Weisheit erkannt, gesehen, verstanden, verwirklicht und erfahren haben. Diese haben keinen Zweifel und keine Unsicherheit, dass die Fähigkeit des Vertrauens, die Fähigkeit der Energie, die Fähigkeit der Achtsamkeit, die Fähigkeit der Versenkung und die Fähigkeit der Weisheit, wenn sie entwickelt und gemehrt werden, in dem, das frei vom Tod ist, gipfeln, dorthin führen und dort enden.“
At the Eastern Gate
So I have heard. At one time the Buddha was staying in Sāvatthī at the eastern gate. Then the Buddha said to Venerable Sāriputta:
“Sāriputta, do you have faith that the faculties of faith, energy, mindfulness, immersion, and wisdom, when developed and cultivated, have freedom from death as their objective, destination, and culmination?”
“Sir, in this case I don’t rely on faith in the Buddha’s claim that the faculties of faith, energy, mindfulness, immersion, and wisdom, when developed and cultivated, have freedom from death as their objective, destination, and culmination. There are those who have not known or seen or understood or realized or experienced this with wisdom. They may rely on faith in this matter. But there are those who have known, seen, understood, realized, and experienced this with wisdom. They have no doubts or uncertainties in this matter. I have known, seen, understood, realized, and experienced this with wisdom. I have no doubts or uncertainties that the faculties of faith, energy, mindfulness, immersion, and wisdom, when developed and cultivated, have freedom from death as their objective, destination, and culmination.”
“Good, good, Sāriputta! There are those who have not known or seen or understood or realized or experienced this with wisdom. They may rely on faith in this matter. But there are those who have known, seen, understood, realized, and experienced this with wisdom. They have no doubts or uncertainties that the faculties of faith, energy, mindfulness, immersion, and wisdom, when developed and cultivated, have freedom from death as their objective, destination, and culmination.”
Pubbakoṭṭhakasutta
Evaṁ me sutaṁ— ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati pubbakoṭṭhake. Tatra kho bhagavā āyasmantaṁ sāriputtaṁ āmantesi:
“saddahasi tvaṁ, sāriputta— saddhindriyaṁ bhāvitaṁ bahulīkataṁ amatogadhaṁ hoti amataparāyaṇaṁ amatapariyosānaṁ …pe… paññindriyaṁ bhāvitaṁ bahulīkataṁ amatogadhaṁ hoti amataparāyaṇaṁ amatapariyosānan”ti?
“Na khvāhaṁ ettha, bhante, bhagavato saddhāya gacchāmi— saddhindriyaṁ …pe… paññindriyaṁ bhāvitaṁ bahulīkataṁ amatogadhaṁ hoti amataparāyaṇaṁ amatapariyosānaṁ. Yesañhetaṁ, bhante, aññātaṁ assa adiṭṭhaṁ aviditaṁ asacchikataṁ aphassitaṁ paññāya, te tattha paresaṁ saddhāya gaccheyyuṁ— Yesañca kho etaṁ, bhante, ñātaṁ diṭṭhaṁ viditaṁ sacchikataṁ phassitaṁ paññāya, nikkaṅkhā te tattha nibbicikicchā— Mayhañca kho etaṁ, bhante, ñātaṁ diṭṭhaṁ viditaṁ sacchikataṁ phassitaṁ paññāya. Nikkaṅkhvāhaṁ tattha nibbicikiccho saddhindriyaṁ …pe… paññindriyaṁ bhāvitaṁ bahulīkataṁ amatogadhaṁ hoti amataparāyaṇaṁ amatapariyosānan”ti.
“Sādhu sādhu, sāriputta. Yesañhetaṁ, sāriputta, aññātaṁ assa adiṭṭhaṁ aviditaṁ asacchikataṁ aphassitaṁ paññāya, te tattha paresaṁ saddhāya gaccheyyuṁ— Yesañca kho etaṁ, sāriputta, ñātaṁ diṭṭhaṁ viditaṁ sacchikataṁ phassitaṁ paññāya, nikkaṅkhā te tattha nibbicikicchā— saddhindriyaṁ bhāvitaṁ bahulīkataṁ amatogadhaṁ hoti amataparāyaṇaṁ amatapariyosānaṁ …pe… paññindriyaṁ bhāvitaṁ bahulīkataṁ amatogadhaṁ hoti amataparāyaṇaṁ amatapariyosānan”ti.