SN55.12
2. Das Kapitel im Königskloster
2. Rājakārāmavagga
Die Brahmanen
In Sāvatthī. „Mönche und Nonnen, die Brahmanen verfechten eine Übung, die ‚Steh auf und geh‘ genannt wird. Sie ermuntern einen Anhänger: ‚He, Mann, bitte steh früh auf, wende dich nach Osten und gehe. Weiche keiner Grube, keiner Klippe, keinem Baumstrunk, keinem dornigen Gelände, keinem Sumpf und keiner Jauchegrube aus. Warte deinen Tod an der Stelle ab, an der du hinfällst. Und wenn dein Körper auseinanderbricht, nach dem Tod, wirst du an einem guten Ort wiedergeboren werden, in einer himmlischen Welt.‘
Aber diese Übung der Brahmanen ist ein törichtes Vorgehen, ein dummes Vorgehen. Sie führt nicht zu Ernüchterung, Schwinden der Leidenschaft, Aufhören, Frieden, Einsicht, Erwachen und Erlöschen. Aber in der Schulung des Edlen verfechte ich eine ‚Steh-auf-und-geh‘-Übung, die einzig zu Ernüchterung, Schwinden der Leidenschaft, Aufhören, Frieden, Einsicht, Erwachen und Erlöschen führt.
Und was ist diese ‚Steh-auf-und-geh‘-Übung? Da hat ein edler Schüler auf Erfahrung gegründete Zuversicht zum Buddha … zur Lehre … und zum Saṅgha … Und seine Tugend wird von den Edlen geliebt … und führt in die Versenkung. Das ist diese ‚Steh-auf-und-geh‘-Übung, die einzig zu Ernüchterung, Schwinden der Leidenschaft, Aufhören, Frieden, Einsicht, Erwachen und Erlöschen führt.“
The Brahmins
At Sāvatthī. “Mendicants, the brahmins advocate a practice called ‘get up and go’. They encourage their disciples: ‘Please, good people, rising early you should face east and walk. Do not avoid a pit, a cliff, a stump, thorny ground, a swamp, or a sewer. You should await death in the place that you fall. And when your body breaks up, after death, you’ll be reborn in a good place, a heaven realm.’
But this practice of the brahmins is a foolish procedure, a stupid procedure. It doesn’t lead to disillusionment, dispassion, cessation, peace, insight, awakening, or extinguishment. But in the training of the Noble One I advocate a ‘get up and go’ practice which does lead solely to disillusionment, dispassion, cessation, peace, insight, awakening, and extinguishment.
And what is that ‘get up and go’ practice? It’s when a noble disciple has experiential confidence in the Buddha … the teaching … the Saṅgha … And they have the ethical conduct loved by the noble ones … leading to immersion. This is that ‘get up and go’ practice which does lead solely to disillusionment, dispassion, cessation, peace, insight, awakening, and extinguishment.”
Brāhmaṇasutta
Sāvatthinidānaṁ. “Brāhmaṇā, bhikkhave, udayagāminiṁ nāma paṭipadaṁ paññapenti. Te sāvakaṁ evaṁ samādapenti: ‘ehi tvaṁ, ambho purisa, kālasseva uṭṭhāya pācīnamukho yāhi. So tvaṁ mā sobbhaṁ parivajjehi, mā papātaṁ, mā khāṇuṁ, mā kaṇḍakaṭhānaṁ, mā candaniyaṁ, mā oḷigallaṁ. Yattha papateyyāsi tattheva maraṇaṁ āgameyyāsi. Evaṁ tvaṁ, ambho purisa, kāyassa bhedā paraṁ maraṇā sugatiṁ saggaṁ lokaṁ upapajjissasī’ti.
Taṁ kho panetaṁ, bhikkhave, brāhmaṇānaṁ bālagamanametaṁ mūḷhagamanametaṁ na nibbidāya na virāgāya na nirodhāya na upasamāya na abhiññāya na sambodhāya na nibbānāya saṁvattati. Ahañca kho, bhikkhave, ariyassa vinaye udayagāminiṁ paṭipadaṁ paññāpemi; yā ekantanibbidāya virāgāya nirodhāya upasamāya abhiññāya sambodhāya nibbānāya saṁvattati.
Katamā ca sā, bhikkhave, udayagāminī paṭipadā; Idha, bhikkhave, ariyasāvako buddhe aveccappasādena samannāgato hoti— dhamme …pe… saṅghe …pe… ariyakantehi sīlehi samannāgato hoti akhaṇḍehi …pe… samādhisaṁvattanikehi. Ayaṁ kho sā, bhikkhave, udayagāminī paṭipadā ekantanibbidāya …pe… nibbānāya saṁvattatī”ti.