SN56.49
5. Das Kapitel über eine Klippe
5. Papātavagga
Sineru, der König der Berge (1)
„Mönche und Nonnen, angenommen, ein Mensch würde sieben Kieselsteine in der Größe von Mungobohnen auf Sineru, den König der Berge, legen.
Was meint ihr, Mönche und Nonnen? Was ist mehr: die sieben Kieselsteine in der Größe von Mungobohnen oder Sineru, der König der Berge?“
„Herr, Sineru, der König der Berge, ist viel mehr. Die sieben Kieselsteine in der Größe von Mungobohnen sind winzig. Verglichen mit Sineru zählen sie nicht, da gibt es keinen Vergleich, sie sind nicht einen Bruchteil wert.“
„Ebenso ist für einen edlen Schüler, der die Ansicht vervollkommnet hat, für eine Person, die sie erfasst hat, das Leiden, das vorbei und erledigt ist, viel mehr, und was übrig bleibt, ist winzig. Verglichen mit der Masse des Leidens in der Vergangenheit, das vorbei und erledigt ist, zählt es nicht, da gibt es keinen Vergleich, es ist nicht einen Bruchteil wert, da es noch höchstens sieben weitere Leben gibt. Eine solche Person versteht wahrhaftig: ‚Das ist das Leiden.‘ … ‚Das ist der Ursprung des Leidens.‘ … ‚Das ist das Aufhören des Leidens.‘ … ‚Das ist die Übung, die zum Aufhören des Leidens führt.‘
Aus diesem Grund sollt ihr Meditation üben – um zu verstehen: ‚Das ist das Leiden.‘ … ‚Das ist die Übung, die zum Aufhören des Leidens führt.‘“
Sineru, King of Mountains (1st)
“Mendicants, suppose a person was to place on Sineru, the king of mountains, seven pebbles the size of mung beans.
What do you think, mendicants? Which is more: the seven pebbles the size of mung beans? Or Sineru, the king of mountains?”
“Sir, Sineru, the king of mountains, is certainly more. The seven pebbles the size of mung beans are tiny. Compared to Sineru, they don’t count, there’s no comparison, they’re not worth a fraction.”
“In the same way, for an individual with comprehension, a noble disciple accomplished in view, the suffering that’s over and done with is more, what’s left is tiny. Compared to the mass of suffering in the past that’s over and done with, it doesn’t count, there’s no comparison, it’s not worth a fraction, since there are at most seven more lives. Such an individual truly understands about suffering, its origin, its cessation, and the path.
That’s why you should practice meditation …”
Paṭhamasinerupabbatarājasutta
“Seyyathāpi, bhikkhave, puriso sinerussa pabbatarājassa satta muggamattiyo pāsāṇasakkharā upanikkhipeyya.
Taṁ kiṁ maññatha, bhikkhave, katamaṁ nu kho bahutaraṁ—yā vā satta muggamattiyo pāsāṇasakkharā upanikkhittā, yo vā sinerupabbatarājā”ti?
“Etadeva, bhante, bahutaraṁ, yadidaṁ—sinerupabbatarājā; appamattikā satta muggamattiyo pāsāṇasakkharā upanikkhittā. Saṅkhampi na upenti, upanidhampi na upenti, kalabhāgampi na upenti sinerupabbatarājānaṁ upanidhāya satta muggamattiyo pāsāṇasakkharā upanikkhittā”ti.
“Evameva kho, bhikkhave, ariyasāvakassa diṭṭhisampannassa puggalassa abhisametāvino etadeva bahutaraṁ dukkhaṁ yadidaṁ parikkhīṇaṁ pariyādinnaṁ; appamattakaṁ avasiṭṭhaṁ. Saṅkhampi na upeti, upanidhampi na upeti, kalabhāgampi na upeti, purimaṁ dukkhakkhandhaṁ parikkhīṇaṁ pariyādinnaṁ upanidhāya yadidaṁ sattakkhattuparamatā; yo ‘idaṁ dukkhan’ti yathābhūtaṁ pajānāti …pe… ‘ayaṁ dukkhanirodhagāminī paṭipadā’ti yathābhūtaṁ pajānāti.
Tasmātiha, bhikkhave, ‘idaṁ dukkhan’ti yogo karaṇīyo …pe… ‘ayaṁ dukkhanirodhagāminī paṭipadā’ti yogo karaṇīyo”ti.