1 Kuṇḍalakesātherīapadāna

1 Kuṇḍalakesātherīapadāna

“Padumuttaro nāma jino,
sabbadhammāna pāragū;
Ito satasahassamhi,
kappe uppajji nāyako.

Tadāhaṁ haṁsavatiyaṁ,
jātā seṭṭhikule ahuṁ;
Nānāratanapajjote,
mahāsukhasamappitā.

Upetvā taṁ mahāvīraṁ,
assosiṁ dhammadesanaṁ;
Tato jātappasādāhaṁ,
upesiṁ saraṇaṁ jinaṁ.

Tadā mahākāruṇiko,
padumuttaranāmako;
Khippābhiññānamagganti,
ṭhapesi bhikkhuniṁ subhaṁ.

Taṁ sutvā muditā hutvā,
dānaṁ datvā mahesino;
Nipacca sirasā pāde,
taṁ ṭhānamabhipatthayiṁ.

Anumodi mahāvīro,
‘bhadde yaṁ tebhipatthitaṁ;
Samijjhissati taṁ sabbaṁ,
sukhinī hohi nibbutā.

Satasahassito kappe,
okkākakulasambhavo;
Gotamo nāma gottena,
satthā loke bhavissati.

Tassa dhammesu dāyādā,
orasā dhammanimmitā;
Bhaddākuṇḍalakesāti,
hessati satthu sāvikā’.

Tena kammena sukatena,
cetanāpaṇidhīhi ca;
Jahitvā mānusaṁ dehaṁ,
tāvatiṁsamagacchahaṁ.

Tato cutā yāmamagaṁ,
tatohaṁ tusitaṁ gatā;
Tato ca nimmānaratiṁ,
vasavattipuraṁ tato.

Yattha yatthūpapajjāmi,
tassa kammassa vāhasā;
Tattha tattheva rājūnaṁ,
mahesittamakārayiṁ.

Tato cutā manussesu,
rājūnaṁ cakkavattinaṁ;
Maṇḍalīnañca rājūnaṁ,
mahesittamakārayiṁ.

Sampattiṁ anubhotvāna,
devesu mānusesu ca;
Sabbattha sukhitā hutvā,
nekakappesu saṁsariṁ.

Imamhi bhaddake kappe,
brahmabandhu mahāyaso;
Kassapo nāma gottena,
uppajji vadataṁ varo.

Upaṭṭhāko mahesissa,
tadā āsi narissaro;
Kāsirājā kikī nāma,
bārāṇasipuruttame.

Tassa dhītā catutthāsiṁ,
bhikkhudāyīti vissutā;
Dhammaṁ sutvā jinaggassa,
pabbajjaṁ samarocayiṁ.

Anujāni na no tāto,
agāreva tadā mayaṁ;
Vīsavassasahassāni,
vicarimha atanditā.

Komāribrahmacariyaṁ,
rājakaññā sukhedhitā;
Buddhopaṭṭhānaniratā,
muditā satta dhītaro.

Samaṇī samaṇaguttā ca,
bhikkhunī bhikkhudāyikā;
Dhammā ceva sudhammā ca,
sattamī saṅghadāyikā.

Khemā uppalavaṇṇā ca,
paṭācārā ahaṁ tadā;
Kisāgotamī dhammadinnā,
visākhā hoti sattamī.

Tehi kammehi sukatehi,
cetanāpaṇidhīhi ca;
Jahitvā mānusaṁ dehaṁ,
tāvatiṁsamagacchahaṁ.

Pacchime ca bhave dāni,
giribbajapuruttame;
Jātā seṭṭhikule phīte,
yadāhaṁ yobbane ṭhitā.

Coraṁ vadhatthaṁ nīyantaṁ,
disvā rattā tahiṁ ahaṁ;
Pitā me taṁ sahassena,
mocayitvā vadhā tato.

Adāsi tassa maṁ tāto,
viditvāna manaṁ mama;
Tassāhamāsiṁ visaṭṭhā,
atīva dayitā hitā.

So me bhūsanalobhena,
balimajjhāsayo diso;
Corappapātaṁ netvāna,
pabbataṁ cetayī vadhaṁ.

Tadāhaṁ paṇamitvāna,
sattukaṁ sukatañjalī;
Rakkhantī attano pāṇaṁ,
idaṁ vacanamabraviṁ.

‘Idaṁ suvaṇṇakeyūraṁ,
muttā veḷuriyā bahū;
Sabbaṁ harassu bhaddante,
mañca dāsīti sāvaya’.

‘Oropayassu kalyāṇī,
mā bāḷhaṁ paridevasi;
Na cāhaṁ abhijānāmi,
ahantvā dhanamābhataṁ’.

‘Yato sarāmi attānaṁ,
yato pattosmi viññutaṁ;
Na cāhaṁ abhijānāmi,
aññaṁ piyataraṁ tayā.

Ehi taṁ upagūhissaṁ,
katvāna taṁ padakkhiṇaṁ;
Na ca dāni puno atthi,
mama tuyhañca saṅgamo’.

‘Na hi sabbesu ṭhānesu,
puriso hoti paṇḍito;
Itthīpi paṇḍitā hoti,
tattha tattha vicakkhaṇā.

Na hi sabbesu ṭhānesu,
puriso hoti paṇḍito;
Itthīpi paṇḍitā hoti,
lahuṁ atthavicintikā’.

Lahuñca vata khippañca,
nikaṭṭhe samacetayiṁ;
Migaṁ uṇṇā yathā evaṁ,
tadāhaṁ sattukaṁ vadhiṁ.

Yo ca uppatitaṁ atthaṁ,
na khippamanubujjhati;
So haññate mandamati,
corova girigabbhare.

Yo ca uppatitaṁ atthaṁ,
khippameva nibodhati;
Muccate sattusambādhā,
tadāhaṁ sattukā yathā.

Tadāhaṁ pātayitvāna,
giriduggamhi sattukaṁ;
Santikaṁ setavatthānaṁ,
upetvā pabbajiṁ ahaṁ.

Saṇḍāsena ca kese me,
luñcitvā sabbaso tadā;
Pabbajitvāna samayaṁ,
ācikkhiṁsu nirantaraṁ.

Tato taṁ uggahetvāhaṁ,
nisīditvāna ekikā;
Samayaṁ taṁ vicintesiṁ,
suvāno mānusaṁ karaṁ.

Chinnaṁ gayha samīpe me,
pātayitvā apakkami;
Disvā nimittamalabhiṁ,
hatthaṁ taṁ puḷavākulaṁ.

Tato uṭṭhāya saṁviggā,
apucchiṁ sahadhammike;
Te avocuṁ ‘vijānanti,
taṁ atthaṁ sakyabhikkhavo’.

Sāhaṁ tamatthaṁ pucchissaṁ,
upetvā buddhasāvake;
Te mamādāya gacchiṁsu,
buddhaseṭṭhassa santikaṁ.

So me dhammamadesesi,
khandhāyatanadhātuyo;
Asubhāniccadukkhāti,
anattāti ca nāyako.

Tassa dhammaṁ suṇitvāhaṁ,
dhammacakkhuṁ visodhayiṁ;
Tato viññātasaddhammā,
pabbajjaṁ upasampadaṁ.

Āyācito tadā āha,
‘ehi bhadde’ti nāyako;
Tadāhaṁ upasampannā,
parittaṁ toyamaddasaṁ.

Pādapakkhālanenāhaṁ,
ñatvā saudayabbayaṁ;
Tathā sabbepi saṅkhāre,
īdisaṁ cintayiṁ tadā.

Tato cittaṁ vimucci me,
anupādāya sabbaso;
Khippābhiññānamaggaṁ me,
tadā paññāpayī jino.

Iddhīsu ca vasī homi,
dibbāya sotadhātuyā;
Paracittāni jānāmi,
satthusāsanakārikā.

Pubbenivāsaṁ jānāmi,
dibbacakkhu visodhitaṁ;
Khepetvā āsave sabbe,
visuddhāsiṁ sunimmalā.

Pariciṇṇo mayā satthā,
kataṁ buddhassa sāsanaṁ;
Ohito garuko bhāro,
bhavanetti samūhatā.

Yassatthāya pabbajitā,
agārasmānagāriyaṁ;
So me attho anuppatto,
sabbasaṁyojanakkhayo.

Atthadhammaniruttīsu,
paṭibhāne tatheva ca;
Ñāṇaṁ me vimalaṁ suddhaṁ,
buddhaseṭṭhassa sāsane.

Kilesā jhāpitā mayhaṁ,
bhavā sabbe samūhatā;
Nāgīva bandhanaṁ chetvā,
viharāmi anāsavā.

Svāgataṁ vata me āsi,
mama buddhassa santike;
Tisso vijjā anuppattā,
kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Paṭisambhidā catasso,
vimokkhāpi ca aṭṭhime;
Chaḷabhiññā sacchikatā,
kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ bhaddākuṇḍalakesā bhikkhunī imā gāthāyo abhāsitthāti.

Kuṇḍalakesātheriyāpadānaṁ paṭhamaṁ.