3. Tatiyapīṭhavimānavatthu

Neither a German nor an English translation of this text is held here — the Pāli text is shown.

Pīṭhavagga

“Pīṭhaṁ te sovaṇṇamayaṁ uḷāraṁ,
Manojavaṁ gacchati yenakāmaṁ;
Alaṅkate malyadhare suvatthe,
Obhāsasi vijjurivabbhakūṭaṁ.

Kena tetādiso vaṇṇo,
kena te idha mijjhati;
Uppajjanti ca te bhogā,
ye keci manaso piyā.

Pucchāmi taṁ devi mahānubhāve,
Manussabhūtā kimakāsi puññaṁ;
Kenāsi evaṁ jalitānubhāvā,
Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

Sā devatā attamanā,
moggallānena pucchitā;
Pañhaṁ puṭṭhā viyākāsi,
yassa kammassidaṁ phalaṁ.

“Appassa kammassa phalaṁ mamedaṁ,
Yenamhi evaṁ jalitānubhāvā;
Ahaṁ manussesu manussabhūtā,
Purimāya jātiyā manussaloke.

Addasaṁ virajaṁ bhikkhuṁ,
vippasannamanāvilaṁ;
Tassa adāsahaṁ pīṭhaṁ,
pasannā sehi pāṇibhi.

Tena metādiso vaṇṇo,
tena me idha mijjhati;
Uppajjanti ca me bhogā,
ye keci manaso piyā.

Akkhāmi te bhikkhu mahānubhāva,
Manussabhūtā yamakāsi puññaṁ;
Tenamhi evaṁ jalitānubhāvā,
Vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti.

Tatiyapīṭhavimānaṁ tatiyaṁ.