3. Chattamāṇavakavimānavatthu

Mahārathavagga

3. Chattamāṇavakavimānavatthu

“Yo vadataṁ pavaro manujesu,
Sakyamunī bhagavā katakicco;
Pāragato balaviriyasamaṅgī,
Taṁ sugataṁ saraṇatthamupehi.

Rāgavirāgamanejamasokaṁ,
Dhammamasaṅkhatamappaṭikūlaṁ;
Madhuramimaṁ paguṇaṁ suvibhattaṁ,
Dhammamimaṁ saraṇatthamupehi.

Yattha ca dinna mahapphalamāhu,
Catūsu sucīsu purisayugesu;
Aṭṭha ca puggaladhammadasā te,
Saṅghamimaṁ saraṇatthamupehi.

Na tathā tapati nabhe sūriyo,
Cando ca na bhāsati na phusso;
Yathā atulamidaṁ mahappabhāsaṁ,
Ko nu tvaṁ tidivā mahiṁ upāgā.

Chindati raṁsī pabhaṅkarassa,
Sādhikavīsatiyojanāni ābhā;
Rattimapi yathā divaṁ karoti,
Parisuddhaṁ vimalaṁ subhaṁ vimānaṁ.

Bahupadumavicitrapuṇḍarīkaṁ,
Vokiṇṇaṁ kusumehi nekacittaṁ;
Arajavirajahemajālachannaṁ,
Ākāse tapati yathāpi sūriyo.

Rattambarapītavāsasāhi,
Agarupiyaṅgucandanussadāhi;
Kañcanatanusannibhattacāhi,
Paripūraṁ gaganaṁva tārakāhi.

Naranāriyo bahuketthanekavaṇṇā,
Kusumavibhūsitābharaṇettha sumanā;
Anilapamuñcitā pavanti surabhiṁ,
Tapaniyavitatā suvaṇṇachannā.

Kissa saṁyamassa ayaṁ vipāko,
Kenāsi kammaphalenidhūpapanno;
Yathā ca te adhigatamidaṁ vimānaṁ,
Tadanupadaṁ avacāsi iṅgha puṭṭho”ti.

“Sayamidha pathe samecca māṇavena,
Satthānusāsi anukampamāno;
Tava ratanavarassa dhammaṁ sutvā,
Karissāmīti ca bravittha chatto.

Jinavarapavaraṁ upehi saraṇaṁ,
Dhammañcāpi tatheva bhikkhusaṅghaṁ;
Noti paṭhamaṁ avocahaṁ bhante,
Pacchā te vacanaṁ tathevakāsiṁ.

Mā ca pāṇavadhaṁ vividhaṁ carassu asuciṁ,
Na hi pāṇesu asaññataṁ avaṇṇayiṁsu sappaññā;
Noti paṭhamaṁ avocahaṁ bhante,
Pacchā te vacanaṁ tathevakāsiṁ.

Mā ca parajanassa rakkhitampi,
Ādātabbamamaññitho adinnaṁ;
Noti paṭhamaṁ avocahaṁ bhante,
Pacchā te vacanaṁ tathevakāsiṁ.

Mā ca parajanassa rakkhitāyo,
Parabhariyā agamā anariyametaṁ;
Noti paṭhamaṁ avocahaṁ bhante,
Pacchā te vacanaṁ tathevakāsiṁ.

Mā ca vitathaṁ aññathā abhāṇi,
Na hi musāvādaṁ avaṇṇayiṁsu sappaññā;
Noti paṭhamaṁ avocahaṁ bhante,
Pacchā te vacanaṁ tathevakāsiṁ.

Yena ca purisassa apeti saññā,
Taṁ majjaṁ parivajjayassu sabbaṁ;
Noti paṭhamaṁ avocahaṁ bhante,
Pacchā te vacanaṁ tathevakāsiṁ.

Svāhaṁ idha pañca sikkhā karitvā,
Paṭipajjitvā tathāgatassa dhamme;
Dvepathamagamāsiṁ coramajjhe,
Te maṁ tattha vadhiṁsu bhogahetu.

Ettakamidaṁ anussarāmi kusalaṁ,
Tato paraṁ na me vijjati aññaṁ;
Tena sucaritena kammunāhaṁ,
Uppanno tidivesu kāmakāmī.

Passa khaṇamuhuttasaññamassa,
Anudhammappaṭipattiyā vipākaṁ;
Jalamiva yasasā samekkhamānā,
Bahukā maṁ pihayanti hīnakammā.

Passa katipayāya desanāya,
Sugatiñcamhi gato sukhañca patto;
Ye ca te satataṁ suṇanti dhammaṁ,
Maññe te amataṁ phusanti khemaṁ.

Appampi kataṁ mahāvipākaṁ,
Vipulaṁ hoti tathāgatassa dhamme;
Passa katapuññatāya chatto,
Obhāseti pathaviṁ yathāpi sūriyo.

Kimidaṁ kusalaṁ kimācarema,
Icceke hi samecca mantayanti;
Te mayaṁ punareva laddha mānusattaṁ,
Paṭipannā viharemu sīlavanto.

Bahukāro anukampako ca satthā,
Iti me sati agamā divā divassa;
Svāhaṁ upagatomhi saccanāmaṁ,
Anukampassu punapi suṇemu dhammaṁ.

Ye cidha pajahanti kāmarāgaṁ,
Bhavarāgānusayañca pahāya mohaṁ;
Na ca te punamupenti gabbhaseyyaṁ,
Parinibbānagatā hi sītibhūtā”ti.

Chattamāṇavakavimānaṁ tatiyaṁ.