5. Ambavimānavatthu

Neither a German nor an English translation of this text is held here — the Pāli text is shown.

Sunikkhittavagga

“Uccamidaṁ maṇithūṇaṁ vimānaṁ,
Samantato dvādasa yojanāni;
Kūṭāgārā sattasatā uḷārā,
Veḷuriyathambhā rucakatthatā subhā.

Tatthacchasi pivasi khādasi ca,
Dibbā ca vīṇā pavadanti vagguṁ;
Dibbā rasā kāmaguṇettha pañca,
Nāriyo ca naccanti suvaṇṇachannā.

Kena tetādiso vaṇṇo,
…pe…
Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

So devaputto attamano,
…pe…
yassa kammassidaṁ phalaṁ.

“Gimhānaṁ pacchime māse,
patapante divaṅkare;
Paresaṁ bhatako poso,
ambārāmamasiñcati.

Atha tenāgamā bhikkhu,
sāriputtoti vissuto;
Kilantarūpo kāyena,
akilantova cetasā.

Tañca disvāna āyantaṁ,
Avocaṁ ambasiñcako;
Sādhu taṁ bhante nhāpeyyaṁ,
Yaṁ mamassa sukhāvahaṁ.

Tassa me anukampāya,
nikkhipi pattacīvaraṁ;
Nisīdi rukkhamūlasmiṁ,
chāyāya ekacīvaro.

Tañca acchena vārinā,
pasannamānaso naro;
Nhāpayī rukkhamūlasmiṁ,
chāyāya ekacīvaraṁ.

Ambo ca sitto samaṇo ca nhāpito,
Mayā ca puññaṁ pasutaṁ anappakaṁ;
Iti so pītiyā kāyaṁ,
Sabbaṁ pharati attano.

Tadeva ettakaṁ kammaṁ,
akāsiṁ tāya jātiyā;
Pahāya mānusaṁ dehaṁ,
upapannomhi nandanaṁ.

Nandane ca vane ramme,
nānādijagaṇāyute;
Ramāmi naccagītehi,
accharāhi purakkhato”ti.

Ambavimānaṁ pañcamaṁ.