9. Dīpavimānavatthu

Neither a German nor an English translation of this text is held here — the Pāli text is shown.

Pīṭhavagga

“Abhikkantena vaṇṇena,
yā tvaṁ tiṭṭhasi devate;
Obhāsentī disā sabbā,
osadhī viya tārakā.

Kena tetādiso vaṇṇo,
kena te idha mijjhati;
Uppajjanti ca te bhogā,
ye keci manaso piyā.

Kena tvaṁ vimalobhāsā,
atirocasi devatā;
Kena te sabbagattehi,
sabbā obhāsate disā.

Pucchāmi taṁ devi mahānubhāve,
Manussabhūtā kimakāsi puññaṁ;
Kenāsi evaṁ jalitānubhāvā,
Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

Sā devatā attamanā,
moggallānena pucchitā;
Pañhaṁ puṭṭhā viyākāsi,
yassa kammassidaṁ phalaṁ.

“Ahaṁ manussesu manussabhūtā,
Purimāya jātiyā manussaloke;
Tamandhakāramhi timīsikāyaṁ,
Padīpakālamhi adāsi dīpaṁ.

Yo andhakāramhi timīsikāyaṁ,
Padīpakālamhi dadāti dīpaṁ;
Upapajjati jotirasaṁ vimānaṁ,
Pahūtamalyaṁ bahupuṇḍarīkaṁ.

Tena metādiso vaṇṇo,
tena me idha mijjhati;
Uppajjanti ca me bhogā,
ye keci manaso piyā.

Tenāhaṁ vimalobhāsā,
atirocāmi devatā;
Tena me sabbagattehi,
sabbā obhāsate disā.

Akkhāmi te bhikkhu mahānubhāva,
Manussabhūtā yamakāsi puññaṁ;
Tenamhi evaṁ jalitānubhāvā,
Vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti.

Dīpavimānaṁ navamaṁ.