DHP90-99
Dhammasprüche 90–99
Dhammapada
7. Das Kapitel über die Vollendeten
Am Ende der Reise, von Kummer frei,
Die Achtsamen setzen sich ein,
Die, die keinen Vorrat halten,
Einer, dessen Befleckungen aufgelöst sind,
Wessen Sinne sich gesammelt haben
Ungerührt wie die Erde,
Sein Geist ist friedvoll,
Ohne Vertrauen, ein Hauszerstörer,
Ob im Dorf oder in der Wildnis,
Entzückend sind Wildnisse, überall befreit, sie genießen keinen Wohnsitz. die ihre Nahrung verstanden haben, der nicht an Nahrung hängt, wie Pferde, vom Wagenlenker gezähmt, seinen Gelübden treu, fest wie Indras Säule, friedvoll sind Sprache und Taten. der für nichts erkenntlich ist, in der Niederung oder im Hochland, wo Menschen sich nicht erfreuen. alle Knoten aufgegeben, Wie ein Schwan, der aus dem Sumpf herausgekommen ist, deren Revier die Befreiung dessen Revier die Befreiung der Einbildung und Befleckungen aufgegeben hat, wie ein See ohne Schlamm – Ein Solcher ist im Frieden, die Hoffnung ausgespien, seine Chance vertan: überall da, wo die Vollendeten leben, Die von Gier Freien werden sich dort erfreuen, kein Fieber ist in ihm zu finden. lassen sie ein Heim nach dem andern zurück. des Merkmalslosen und Leeren ist: des Merkmalslosen und Leeren ist: den Unberührten beneiden selbst die Götter. ein Solcher wandert nicht umher. durch Erleuchtung richtig befreit. Das ist wahrhaftig der höchste Mensch! da ist ein entzückender Ort. nicht die, die Sinnenfreuden suchen. Ihre Spur ist schwer zu verfolgen, Seine Spur ist schwer zu verfolgen, wie die von Vögeln im Luftraum. wie die von Vögeln im Luftraum.
7. The Perfected Ones
At journey’s end, rid of sorrow;
The mindful apply themselves;
Those with nothing stored up,
One whose defilements have ended;
Whose faculties have become serene,
Undisturbed like the earth,
Their mind is peaceful,
Lacking faith, a house-breaker,
Whether in village or wilderness,
Delightful are the wildernesses everywhere free, they delight in no abode. who have understood their food, who’s not attached to food; like horses tamed by a charioteer, true to their vows, steady as Indra’s pillar, peaceful are their speech and deeds. one who acknowledges nothing, in a valley or the uplands, where no people delight. all ties given up, Like a swan gone from the marsh, whose domain is the liberation whose domain is the liberation who has abandoned conceit and defilements; like a lake clear of mud; Such a one is at peace, purged of hope, they’ve wasted their chance: wherever the perfected ones live Those free of greed will delight there, no fever is found in them. they leave home after home behind. of the signless and the empty: of the signless and the empty: the unaffected one is envied by even the gods. such a one does not transmigrate. rightly freed through enlightenment. that is indeed the supreme person! is a delightful place. not those who seek sensual pleasures. their path is hard to trace, their track is hard to trace, like birds in the sky. like birds in the sky.
Arahantavagga
Gataddhino visokassa,
Uyyuñjanti satīmanto,
Yesaṁ sannicayo natthi,
Yassāsavā parikkhīṇā,
Yassindriyāni samathaṅgatāni,
Pathavisamo no virujjhati,
Santaṁ tassa manaṁ hoti,
Assaddho akataññū ca,
Gāme vā yadi vāraññe,
Ramaṇīyāni araññāni, vippamuttassa sabbadhi; na nikete ramanti te; ye pariññātabhojanā; āhāre ca anissito; Assā yathā sārathinā sudantā; Indakhilupamo tādi subbato; santā vācā ca kamma ca; sandhicchedo ca yo naro; Ninne vā yadi vā thale; yattha na ramatī jano; Sabbaganthappahīnassa, Haṁsāva pallalaṁ hitvā, Suññato animitto ca, Suññato animitto ca, Pahīnamānassa anāsavassa, Rahadova apetakaddamo, Sammadaññāvimuttassa, Hatāvakāso vantāso, Yattha arahanto viharanti, Vītarāgā ramissanti, pariḷāho na vijjati. okamokaṁ jahanti te. vimokkho yesaṁ gocaro; vimokkho yassa gocaro; Devāpi tassa pihayanti tādino. Saṁsārā na bhavanti tādino. upasantassa tādino. sa ve uttamaporiso. Taṁ bhūmirāmaṇeyyakaṁ. na te kāmagavesino. Ākāseva sakuntānaṁ, Ākāseva sakuntānaṁ, gati tesaṁ durannayā. padaṁ tassa durannayaṁ.