Die Gespenstergeschichte von Ubbari

13. Ubbaripetavatthu

Ahu rājā brahmadatto,
pañcālānaṁ rathesabho;
Ahorattānamaccayā,
rājā kālamakrubbatha.

Tassa āḷāhanaṁ gantvā,
bhariyā kandati ubbarī;
Brahmadattaṁ apassantī,
brahmadattāti kandati.

Isi ca tattha āgacchi,
sampannacaraṇo muni;
So ca tattha apucchittha,
ye tattha susamāgatā.

“Kassa idaṁ āḷāhanaṁ,
nānāgandhasameritaṁ;
Kassāyaṁ kandati bhariyā,
ito dūragataṁ patiṁ;
Brahmadattaṁ apassantī,
‘brahmadattā’ti kandati”.

Te ca tattha viyākaṁsu,
ye tattha susamāgatā;
“Brahmadattassa bhadante,
brahmadattassa mārisa.

Tassa idaṁ āḷāhanaṁ,
nānāgandhasameritaṁ;
Tassāyaṁ kandati bhariyā,
ito dūragataṁ patiṁ;
Brahmadattaṁ apassantī,
‘brahmadattā’ti kandati”.

“Chaḷāsītisahassāni,
brahmadattassanāmakā;
Imasmiṁ āḷāhane daḍḍhā,
tesaṁ kamanusocasī”ti.

“Yo rājā cūḷanīputto,
pañcālānaṁ rathesabho;
Taṁ bhante anusocāmi,
bhattāraṁ sabbakāmadan”ti.

“Sabbe vāhesuṁ rājāno,
brahmadattassanāmakā;
Sabbeva cūḷanīputtā,
pañcālānaṁ rathesabhā.

Sabbesaṁ anupubbena,
mahesittamakārayi;
Kasmā purimake hitvā,
pacchimaṁ anusocasī”ti.

“Ātume itthibhūtāya,
dīgharattāya mārisa;
Yassā me itthibhūtāya,
saṁsāre bahubhāsasī”ti.

“Ahu itthī ahu puriso,
pasuyonimpi āgamā;
Evametaṁ atītānaṁ,
pariyanto na dissatī”ti.

“Ādittaṁ vata maṁ santaṁ,
ghatasittaṁva pāvakaṁ;
Vārinā viya osiñcaṁ,
sabbaṁ nibbāpaye daraṁ.

Abbahī vata me sallaṁ,
sokaṁ hadayanissitaṁ;
Yo me sokaparetāya,
patisokaṁ apānudi.

Sāhaṁ abbūḷhasallāsmi,
sītibhūtāsmi nibbutā;
Na socāmi na rodāmi,
tava sutvā mahāmunī”ti.

Tassa taṁ vacanaṁ sutvā,
samaṇassa subhāsitaṁ;
Pattacīvaramādāya,
pabbaji anagāriyaṁ.

Sā ca pabbajitā santā,
agārasmā anagāriyaṁ;
Mettacittaṁ abhāvesi,
brahmalokūpapattiyā.

Gāmā gāmaṁ vicarantī,
nigame rājadhāniyo;
Uruvelā nāma so gāmo,
yattha kālamakrubbatha.

Mettacittaṁ ābhāvetvā,
brahmalokūpapattiyā;
Itthicittaṁ virājetvā,
brahmalokūpagā ahūti.

Ubbaripetavatthu terasamaṁ.

Ubbarivaggo dutiyo.

Tassuddānaṁ

Mocakaṁ mātā mattā ca,
Nandā kuṇḍalīnā ghaṭo;
Dve seṭṭhī tunnavāyo ca,
Uttara suttakaṇṇa ubbarīti.