Lebensgeschichte des Mönchs mit dem Blütensitz

Kusumāsaniyattheraapadāna

“Nagare dhaññavatiyā,
ahosiṁ brāhmaṇo tadā;
Lakkhaṇe itihāse ca,
sanighaṇḍusakeṭubhe.

Padako veyyākaraṇo,
nimittakovido ahaṁ;
Mante ca sisse vācesiṁ,
tiṇṇaṁ vedāna pāragū.

Pañca uppalahatthāni,
piṭṭhiyaṁ ṭhapitāni me;
Āhutiṁ yiṭṭhukāmohaṁ,
pitumātusamāgame.

Tadā vipassī bhagavā,
bhikkhusaṅghapurakkhato;
Obhāsento disā sabbā,
āgacchati narāsabho.

Āsanaṁ paññapetvāna,
nimantetvā mahāmuniṁ;
Santharitvāna taṁ pupphaṁ,
abhinesiṁ sakaṁ gharaṁ.

Yaṁ me atthi sake gehe,
āmisaṁ paccupaṭṭhitaṁ;
Tāhaṁ buddhassa pādāsiṁ,
pasanno sehi pāṇibhi.

Bhuttāviṁ kālamaññāya,
pupphahatthamadāsahaṁ;
Anumoditvāna sabbaññū,
pakkāmi uttarāmukho.

Ekanavutito kappe,
yaṁ pupphamadadiṁ tadā;
Duggatiṁ nābhijānāmi,
pupphadānassidaṁ phalaṁ.

Anantaraṁ ito kappe,
rājāhuṁ varadassano;
Sattaratanasampanno,
cakkavattī mahabbalo.

Paṭisambhidā catasso,
…pe…
kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā kusumāsaniyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Kusumāsaniyattherassāpadānaṁ chaṭṭhaṁ.