Lebensgeschichte des Sumaṅgala

Sumaṅgalattheraapadāna

“Āhutiṁ yiṭṭhukāmohaṁ,
paṭiyādetvāna bhojanaṁ;
Brāhmaṇe paṭimānento,
visāle māḷake ṭhito.

Athaddasāsiṁ sambuddhaṁ,
piyadassiṁ mahāyasaṁ;
Sabbalokavinetāraṁ,
sayambhuṁ aggapuggalaṁ.

Bhagavantaṁ jutimantaṁ,
sāvakehi purakkhataṁ;
Ādiccamiva rocantaṁ,
rathiyaṁ paṭipannakaṁ.

Añjaliṁ paggahetvāna,
sakaṁ cittaṁ pasādayiṁ;
Manasāva nimantesiṁ,
‘āgacchatu mahāmuni’.

Mama saṅkappamaññāya,
satthā loke anuttaro;
Khīṇāsavasahassehi,
mama dvāraṁ upāgami.

Namo te purisājañña,
namo te purisuttama;
Pāsādaṁ abhirūhitvā,
sīhāsane nisīdataṁ.

Danto dantaparivāro,
tiṇṇo tārayataṁ varo;
Pāsādaṁ abhirūhitvā,
nisīdi pavarāsane.

Yaṁ me atthi sake gehe,
āmisaṁ paccupaṭṭhitaṁ;
Tāhaṁ buddhassa pādāsiṁ,
pasanno sehi pāṇibhi.

Pasannacitto sumano,
vedajāto katañjalī;
Buddhaseṭṭhaṁ namassāmi,
aho buddhassuḷāratā.

Aṭṭhannaṁ payirūpāsataṁ,
bhuñjaṁ khīṇāsavā bahū;
Tuyheveso ānubhāvo,
saraṇaṁ taṁ upemahaṁ.

Piyadassī ca bhagavā,
lokajeṭṭho narāsabho;
Bhikkhusaṅghe nisīditvā,
imā gāthā abhāsatha.

‘Yo so saṅghaṁ abhojesi,
ujubhūtaṁ samāhitaṁ;
Tathāgatañca sambuddhaṁ,
suṇātha mama bhāsato.

Sattavīsatikkhattuṁ so,
devarajjaṁ karissati;
Sakakammābhiraddho so,
devaloke ramissati.

Dasa aṭṭha cakkhattuṁ so,
cakkavattī bhavissati;
Pathabyā rajjaṁ pañcasataṁ,
vasudhaṁ āvasissati’.

Araññavanamoggayha,
kānanaṁ byagghasevitaṁ;
Padhānaṁ padahitvāna,
kilesā jhāpitā mayā.

Aṭṭhārase kappasate,
yaṁ dānamadadiṁ tadā;
Duggatiṁ nābhijānāmi,
bhattadānassidaṁ phalaṁ.

Paṭisambhidā catasso,
Vimokkhāpi ca aṭṭhime;
Chaḷabhiññā sacchikatā,
Kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā sumaṅgalo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Sumaṅgalattherassāpadānaṁ dasamaṁ.

Tassuddānaṁ

Sīhāsanī ekathambhī,
nando ca cūḷapanthako;
Pilindarāhulo ceva,
vaṅganto raṭṭhapālako.

Sopāko maṅgalo ceva,
daseva dutiye vagge;
Satañca aṭṭhatiṁsa ca,
gāthā cettha pakāsitā.

Sīhāsaniyavaggo dutiyo.