Lebensgeschichte des Mönchs mit den Nigguṇḍi-Blüten

Nigguṇḍipupphiyattheraapadāna

“Yadā devo devakāyā,
cavate āyusaṅkhayā;
Tayo saddā niccharanti,
devānaṁ anumodataṁ.

‘Ito bho sugatiṁ gaccha,
manussānaṁ sahabyataṁ;
Manussabhūto saddhamme,
labha saddhaṁ anuttaraṁ.

Sā te saddhā niviṭṭhāssa,
mūlajātā patiṭṭhitā;
Yāvajīvaṁ asaṁhīrā,
saddhamme suppavedite.

Kāyena kusalaṁ katvā,
vācāya kusalaṁ bahuṁ;
Manasā kusalaṁ katvā,
abyāpajjaṁ nirūpadhiṁ.

Tato opadhikaṁ puññaṁ,
katvā dānena taṁ bahuṁ;
Aññepi macce saddhamme,
brahmacariye nivesaya’.

Imāya anukampāya,
devādevaṁ yadā vidū;
Cavantaṁ anumodanti,
ehi deva punappunaṁ.

‘Saṁvego me tadā āsi,
devasaṅghe samāgate;
Kaṁsu nāma ahaṁ yoniṁ,
gamissāmi ito cuto’.

Mama saṁvegamaññāya,
samaṇo bhāvitindriyo;
Mamuddharitukāmo so,
āgacchi mama santikaṁ.

Sumano nāma nāmena,
padumuttarasāvako;
Atthadhammānusāsitvā,
saṁvejesi mamaṁ tadā.

Dvādasamaṁ bhāṇavāraṁ.

Tassāhaṁ vacanaṁ sutvā,
buddhe cittaṁ pasādayiṁ;
Taṁ dhīraṁ abhivādetvā,
tattha kālaṅkato ahaṁ.

Upapajjiṁ sa tattheva,
sukkamūlena codito;
Vasanto mātukucchimhi,
puna dhāreti mātuyā.

Tamhā kāyā cavitvāna,
tidase upapajjahaṁ;
Etthantare na passāmi,
domanassamahaṁ tadā.

Tāvatiṁsā cavitvāna,
mātukucchiṁ samokkamiṁ;
Nikkhamitvāna kucchimhā,
kaṇhasukkaṁ ajānahaṁ.

Jātiyā sattavassova,
ārāmaṁ pāvisiṁ ahaṁ;
Gotamassa bhagavato,
sakyaputtassa tādino.

Vitthārike pāvacane,
bāhujaññamhi sāsane;
Addasaṁ sāsanakare,
bhikkhavo tattha satthuno.

Sāvatthi nāma nagaraṁ,
rājā tatthāsi kosalo;
Rathena nāgayuttena,
upesi bodhimuttamaṁ.

Tassāhaṁ nāgaṁ disvāna,
pubbakammaṁ anussariṁ;
Añjaliṁ paggahetvāna,
samayaṁ agamāsahaṁ.

Jātiyā sattavassova,
pabbajiṁ anagāriyaṁ;
Yo so buddhaṁ upaṭṭhāsi,
ānando nāma sāvako.

Gatimā dhitimā ceva,
satimā ca bahussuto;
Rañño cittaṁ pasādento,
niyyādesi mahājuti.

Tassāhaṁ dhammaṁ sutvāna,
pubbakammaṁ anussariṁ;
Tattheva ṭhitako santo,
arahattamapāpuṇiṁ.

Ekaṁsaṁ cīvaraṁ katvā,
sire katvāna añjaliṁ;
Sambuddhaṁ abhivādetvā,
imaṁ vācaṁ udīrayiṁ.

‘Padumuttarabuddhassa,
dvipadindassa satthuno;
Nigguṇḍipupphaṁ paggayha,
sīhāsane ṭhapesahaṁ.

Tena kammena dvipadinda,
lokajeṭṭha narāsabha;
Pattomhi acalaṁ ṭhānaṁ,
hitvā jayaparājayaṁ’.

Pañcavīsasahassamhi,
kappānaṁ manujādhipā;
Abbudanirabbudāni,
aṭṭhaṭṭhāsiṁsu khattiyā.

Paṭisambhidā catasso,
…pe…
kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā nigguṇḍipupphiyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Nigguṇḍipupphiyattherassāpadānaṁ sattamaṁ.