Lebensgeschichte des Kuṇḍadhāna

Kuṇḍadhānattheraapadāna

“Sattāhaṁ paṭisallīnaṁ,
sayambhuṁ aggapuggalaṁ;
Pasannacitto sumano,
buddhaseṭṭhaṁ upaṭṭhahiṁ.

Vuṭṭhitaṁ kālamaññāya,
padumuttaraṁ mahāmuniṁ;
Mahantiṁ kadalīkaṇṇiṁ,
gahetvā upagacchahaṁ.

Paṭiggahetvā bhagavā,
sabbaññū lokanāyako;
Mama cittaṁ pasādento,
paribhuñji mahāmuni.

Paribhuñjitvā sambuddho,
satthavāho anuttaro;
Sakāsane nisīditvā,
imā gāthā abhāsatha.

‘Ye ca santi samitāro,
yakkhā imamhi pabbate;
Araññe bhūtabhabyāni,
suṇantu vacanaṁ mama.

Yo so buddhaṁ upaṭṭhāsi,
migarājaṁva kesariṁ;
Tamahaṁ kittayissāmi,
suṇātha mama bhāsato.

Ekādasañcakkhattuṁ so,
devarājā bhavissati;
Catutiṁsatikkhattuñca,
cakkavattī bhavissati.

Kappasatasahassamhi,
okkākakulasambhavo;
Gotamo nāma gottena,
satthā loke bhavissati.

Akkositvāna samaṇe,
sīlavante anāsave;
Pāpakammavipākena,
nāmadheyyaṁ labhissati.

Tassa dhamme sudāyādo,
oraso dhammanimmito;
Kuṇḍadhānoti nāmena,
sāvako so bhavissati’.

Pavivekamanuyutto,
jhāyī jhānarato ahaṁ;
Tosayitvāna satthāraṁ,
viharāmi anāsavo.

Sāvakehi parivuto,
bhikkhusaṅghapurakkhato;
Bhikkhusaṅghe nisīditvā,
salākaṁ gāhayī jino.

Ekaṁsaṁ cīvaraṁ katvā,
vanditvā lokanāyakaṁ;
Vadataṁ varassa purato,
paṭhamaṁ aggahesahaṁ.

Tena kammena bhagavā,
dasasahassikampako;
Bhikkhusaṅghe nisīditvā,
aggaṭṭhāne ṭhapesi maṁ.

Vīriyaṁ me dhuradhorayhaṁ,
yogakkhemādhivāhanaṁ;
Dhāremi antimaṁ dehaṁ,
sammāsambuddhasāsane.

Paṭisambhidā catasso,
vimokkhāpi ca aṭṭhime;
Chaḷabhiññā sacchikatā,
kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā kuṇḍadhāno thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Kuṇḍadhānattherassāpadānaṁ paṭhamaṁ.