Lebensgeschichte des Pabhaṅkara

Pabhaṅkarattheraapadāna

“Padumuttarabhagavato,
lokajeṭṭhassa tādino;
Vipine cetiyaṁ āsi,
vāḷamigasamākule.

Na koci visahi gantuṁ,
cetiyaṁ abhivandituṁ;
Tiṇakaṭṭhalatonaddhaṁ,
paluggaṁ āsi cetiyaṁ.

Vanakammiko tadā āsiṁ,
pitumātumatenahaṁ;
Addasaṁ vipine thūpaṁ,
luggaṁ tiṇalatākulaṁ.

Disvānāhaṁ buddhathūpaṁ,
garucittaṁ upaṭṭhahiṁ;
Buddhaseṭṭhassa thūpoyaṁ,
paluggo acchatī vane.

Nacchannaṁ nappatirūpaṁ,
jānantassa guṇāguṇaṁ;
Buddhathūpaṁ asodhetvā,
aññaṁ kammaṁ payojaye.

Tiṇakaṭṭhañca valliñca,
sodhayitvāna cetiye;
Vanditvā aṭṭha vārāni,
paṭikuṭiko agacchahaṁ.

Tena kammena sukatena,
cetanāpaṇidhīhi ca;
Jahitvā mānusaṁ dehaṁ,
tāvatiṁsamagacchahaṁ.

Tattha me sukataṁ byamhaṁ,
sovaṇṇaṁ sapabhassaraṁ;
Saṭṭhiyojanamubbiddhaṁ,
tiṁsayojanavitthataṁ.

Tisatāni ca vārāni,
devarajjamakārayiṁ;
Pañcavīsatikkhattuñca,
cakkavattī ahosahaṁ.

Bhavābhave saṁsaranto,
mahābhogaṁ labhāmahaṁ;
Bhoge me ūnatā natthi,
sodhanāya idaṁ phalaṁ.

Sivikā hatthikhandhena,
vipine gacchato mama;
Yaṁ yaṁ disāhaṁ gacchāmi,
saraṇaṁ sampate vanaṁ.

Khāṇuṁ vā kaṇṭakaṁ vāpi,
nāhaṁ passāmi cakkhunā;
Puññakammena saṁyutto,
sayamevāpanīyare.

Kuṭṭhaṁ gaṇḍo kilāso ca,
apamāro vitacchikā;
Daddu kacchu ca me natthi,
sodhanāya idaṁ phalaṁ.

Aññampi me acchariyaṁ,
buddhathūpassa sodhane;
Nābhijānāmi me kāye,
jātaṁ piḷakabindukaṁ.

Aññampi me acchariyaṁ,
buddhathūpamhi sodhite;
Duve bhave saṁsarāmi,
devatte atha mānuse.

Aññampi me acchariyaṁ,
buddhathūpamhi sodhite;
Suvaṇṇavaṇṇo sabbattha,
sappabhāso bhavāmahaṁ.

Aññampi me acchariyaṁ,
buddhathūpamhi sodhite;
Amanāpaṁ vivajjati,
manāpaṁ upatiṭṭhati.

Aññampi me acchariyaṁ,
buddhathūpamhi sodhite;
Visuddhaṁ hoti me cittaṁ,
ekaggaṁ susamāhitaṁ.

Aññampi me acchariyaṁ,
buddhathūpamhi sodhite;
Ekāsane nisīditvā,
arahattamapāpuṇiṁ.

Satasahassito kappe,
yaṁ kammamakariṁ tadā;
Duggatiṁ nābhijānāmi,
sodhanāya idaṁ phalaṁ.

Paṭisambhidā catasso,
…pe…
kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā pabhaṅkaro thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Pabhaṅkarattherassāpadānaṁ chaṭṭhaṁ.