Lebensgeschichte des Mönchs, der die Lehre hörte

9 Dhammasavaniyattheraapadāna

“Padumuttaro nāma jino,
sabbadhammāna pāragū;
Catusaccaṁ pakāsento,
santāresi bahuṁ janaṁ.

Ahaṁ tena samayena,
jaṭilo uggatāpano;
Dhunanto vākacīrāni,
gacchāmi ambare tadā.

Buddhaseṭṭhassa upari,
gantuṁ na visahāmahaṁ;
Pakkhīva selamāsajja,
gamanaṁ na labhāmahaṁ.

Na me idaṁ bhūtapubbaṁ,
iriyassa vikopanaṁ;
Dake yathā ummujjitvā,
evaṁ gacchāmi ambare.

Uḷārabhūto manujo,
heṭṭhāsīno bhavissati;
Handa menaṁ gavesissaṁ,
api atthaṁ labheyyahaṁ.

Orohanto antalikkhā,
saddamassosi satthuno;
Aniccataṁ kathentassa,
tamahaṁ uggahiṁ tadā.

Aniccasaññamuggayha,
agamāsiṁ mamassamaṁ;
Yāvatāyuṁ vasitvāna,
tattha kālaṅkato ahaṁ.

Carime vattamānamhi,
Taṁ dhammasavanaṁ sariṁ;
Tena kammena sukatena,
Tāvatiṁsamagacchahaṁ.

Tiṁsakappasahassāni,
devaloke ramiṁ ahaṁ;
Ekapaññāsakkhattuñca,
devarajjamakārayiṁ.

Ekasattatikkhattuñca,
cakkavattī ahosahaṁ;
Padesarajjaṁ vipulaṁ,
gaṇanāto asaṅkhiyaṁ.

Pitugehe nisīditvā,
samaṇo bhāvitindriyo;
Gāthāya paridīpento,
aniccatamudāhari.

Anussarāmi taṁ saññaṁ,
saṁsaranto bhavābhave;
Na koṭiṁ paṭivijjhāmi,
nibbānaṁ accutaṁ padaṁ.

Aniccā vata saṅkhārā,
uppādavayadhammino;
Uppajjitvā nirujjhanti,
tesaṁ vūpasamo sukho.

Saha gāthaṁ suṇitvāna,
pubbakammaṁ anussariṁ;
Ekāsane nisīditvā,
arahattamapāpuṇiṁ.

Jātiyā sattavassohaṁ,
arahattamapāpuṇiṁ;
Upasampādayi buddho,
guṇamaññāya cakkhumā.

Dārakova ahaṁ santo,
karaṇīyaṁ samāpayiṁ;
Kiṁ me karaṇīyaṁ ajja,
sakyaputtassa sāsane.

Satasahassito kappe,
yaṁ kammamakariṁ tadā;
Duggatiṁ nābhijānāmi,
saddhammasavane phalaṁ.

Paṭisambhidā catasso,
…pe…
kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā dhammasavaniyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Dhammasavaniyattherassāpadānaṁ navamaṁ.