Lebensgeschichte des Mönchs mit dem Lotos-Pavillon

5 Padumakūṭāgāriyattheraapadāna

“Piyadassī nāma bhagavā,
sayambhū lokanāyako;
Vivekakāmo sambuddho,
samādhikusalo muni.

Vanasaṇḍaṁ samogayha,
piyadassī mahāmuni;
Paṁsukūlaṁ pattharitvā,
nisīdi purisuttamo.

Migaluddo pure āsiṁ,
araññe kānane ahaṁ;
Pasadaṁ migamesanto,
āhiṇḍāmi ahaṁ tadā.

Tatthaddasāsiṁ sambuddhaṁ,
oghatiṇṇamanāsavaṁ;
Pupphitaṁ sālarājaṁva,
sataraṁsiṁva uggataṁ.

Disvānahaṁ devadevaṁ,
piyadassiṁ mahāyasaṁ;
Jātassaraṁ samogayha,
padumaṁ āhariṁ tadā.

Āharitvāna padumaṁ,
satapattaṁ manoramaṁ;
Kūṭāgāraṁ karitvāna,
chādayiṁ padumenahaṁ.

Anukampako kāruṇiko,
piyadassī mahāmuni;
Sattarattindivaṁ buddho,
kūṭāgāre vasī jino.

Purāṇaṁ chaḍḍayitvāna,
navena chādayiṁ ahaṁ;
Añjaliṁ paggahetvāna,
aṭṭhāsiṁ tāvade ahaṁ.

Vuṭṭhahitvā samādhimhā,
piyadassī mahāmuni;
Disaṁ anuvilokento,
nisīdi lokanāyako.

Tadā sudassano nāma,
upaṭṭhāko mahiddhiko;
Cittamaññāya buddhassa,
piyadassissa satthuno.

Asītiyā sahassehi,
bhikkhūhi parivārito;
Vanante sukhamāsīnaṁ,
upesi lokanāyakaṁ.

Yāvatā vanasaṇḍamhi,
adhivatthā ca devatā;
Buddhassa cittamaññāya,
sabbe sannipatuṁ tadā.

Samāgatesu yakkhesu,
kumbhaṇḍe saharakkhase;
Bhikkhusaṅghe ca sampatte,
gāthā pabyāharī jino.

‘Yo maṁ sattāhaṁ pūjesi,
āvāsañca akāsi me;
Tamahaṁ kittayissāmi,
suṇātha mama bhāsato.

Sududdasaṁ sunipuṇaṁ,
gambhīraṁ suppakāsitaṁ;
Ñāṇena kittayissāmi,
suṇātha mama bhāsato.

Catuddasāni kappāni,
devarajjaṁ karissati;
Kūṭāgāraṁ mahantassa,
padmapupphehi chāditaṁ.

Ākāse dhārayissati,
Pupphakammassidaṁ phalaṁ;
Catubbīse kappasate,
Vokiṇṇaṁ saṁsarissati.

Tattha pupphamayaṁ byamhaṁ,
Ākāse dhārayissati;
Yathā padumapattamhi,
Toyaṁ na upalimpati.

Tathevīmassa ñāṇamhi,
kilesā nopalimpare;
Manasā vinivaṭṭetvā,
pañca nīvaraṇe ayaṁ.

Cittaṁ janetvā nekkhamme,
agārā pabbajissati;
Tato pupphamaye byamhe,
dhārente nikkhamissati.

Rukkhamūle vasantassa,
Nipakassa satīmato;
Tattha pupphamayaṁ byamhaṁ,
Matthake dhārayissati.

Cīvaraṁ piṇḍapātañca,
paccayaṁ sayanāsanaṁ;
Datvāna bhikkhusaṅghassa,
nibbāyissatināsavo’.

Kūṭāgārena caratā,
pabbajjaṁ abhinikkhamiṁ;
Rukkhamūle vasantampi,
kūṭāgāraṁ dharīyati.

Cīvare piṇḍapāte ca,
cetanā me na vijjati;
Puññakammena saṁyutto,
labhāmi pariniṭṭhitaṁ.

Gaṇanāto asaṅkheyyā,
kappakoṭī bahū mama;
Rittakā te atikkantā,
pamuttā lokanāyakā.

Aṭṭhārase kappasate,
piyadassī vināyako;
Tamahaṁ payirupāsitvā,
imaṁ yoniṁ upāgato.

Idha passāmi sambuddhaṁ,
anomaṁ nāma cakkhumaṁ;
Tamahaṁ upagantvāna,
pabbajiṁ anagāriyaṁ.

Dukkhassantakaro buddho,
maggaṁ me desayī jino;
Tassa dhammaṁ suṇitvāna,
pattomhi acalaṁ padaṁ.

Tosayitvāna sambuddhaṁ,
gotamaṁ sakyapuṅgavaṁ;
Sabbāsave pariññāya,
viharāmi anāsavo.

Aṭṭhārase kappasate,
yaṁ buddhamabhipūjayiṁ;
Duggatiṁ nābhijānāmi,
buddhapūjāyidaṁ phalaṁ.

Kilesā jhāpitā mayhaṁ,
bhavā sabbe samūhatā;
Sabbāsavā parikkhīṇā,
natthi dāni punabbhavo.

Svāgataṁ vata me āsi,
…pe…
kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Paṭisambhidā catasso,
…pe…
kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ āyasmā padumakūṭāgāriyo thero imā gāthāyo abhāsitthāti.

Padumakūṭāgāriyattherassāpadānaṁ pañcamaṁ.