12. Dutiyapatibbatāvimānavatthu

Neither a German nor an English translation of this text is held here — the Pāli text is shown.

Pīṭhavagga

“Veḷuriyathambhaṁ ruciraṁ pabhassaraṁ,
Vimānamāruyha anekacittaṁ;
Tatthacchasi devi mahānubhāve,
Uccāvacā iddhi vikubbamānā;
Imā ca te accharāyo samantato,
Naccanti gāyanti pamodayanti ca.

Deviddhipattāsi mahānubhāve,
Manussabhūtā kimakāsi puññaṁ;
Kenāsi evaṁ jalitānubhāvā,
Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

Sā devatā attamanā,
moggallānena pucchitā;
Pañhaṁ puṭṭhā viyākāsi,
yassa kammassidaṁ phalaṁ.

“Ahaṁ manussesu manussabhūtā,
Upāsikā cakkhumato ahosiṁ;
Pāṇātipātā viratā ahosiṁ,
Loke adinnaṁ parivajjayissaṁ.

Amajjapā no ca musā abhāṇiṁ,
Sakena sāminā ahosiṁ tuṭṭhā;
Annañca pānañca pasannacittā,
Sakkacca dānaṁ vipulaṁ adāsiṁ.

Tena metādiso vaṇṇo,
tena me idha mijjhati;
Uppajjanti ca me bhogā,
ye keci manaso piyā.

Akkhāmi te bhikkhu mahānubhāva,
Manussabhūtā yamakāsi puññaṁ;
Tenamhi evaṁ jalitānubhāvā,
Vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti.

Dutiyapatibbatāvimānaṁ dvādasamaṁ.