1. Uḷāravimānavatthu

Neither a German nor an English translation of this text is held here — the Pāli text is shown.

Pāricchattakavagga

“Uḷāro te yaso vaṇṇo,
sabbā obhāsate disā;
Nāriyo naccanti gāyanti,
devaputtā alaṅkatā.

Modenti parivārenti,
tava pūjāya devate;
Sovaṇṇāni vimānāni,
tavimāni sudassane.

Tuvaṁsi issarā tesaṁ,
sabbakāmasamiddhinī;
Abhijātā mahantāsi,
devakāye pamodasi;
Devate pucchitācikkha,
kissa kammassidaṁ phalan”ti.

“Ahaṁ manussesu manussabhūtā,
Purimāya jātiyā manussaloke;
Dussīlakule suṇisā ahosiṁ,
Assaddhesu kadariyesu ahaṁ.

Saddhā sīlena sampannā,
saṁvibhāgaratā sadā;
Piṇḍāya caramānassa,
apūvaṁ te adāsahaṁ.

Tadāhaṁ sassuyācikkhiṁ,
samaṇo āgato idha;
Tassa adāsahaṁ pūvaṁ,
pasannā sehi pāṇibhi.

Itissā sassu paribhāsi,
avinītāsi tvaṁ vadhu;
Na maṁ sampucchituṁ icchi,
samaṇassa dadāmahaṁ.

Tato me sassu kupitā,
pahāsi musalena maṁ;
Kūṭaṅgacchi avadhi maṁ,
nāsakkhiṁ jīvituṁ ciraṁ.

Sā ahaṁ kāyassa bhedā,
vippamuttā tato cutā;
Devānaṁ tāvatiṁsānaṁ,
upapannā sahabyataṁ.

Tena metādiso vaṇṇo,
…pe…
Vaṇṇo ca me sabbadisā pabhāsatī”ti.

Uḷāravimānaṁ paṭhamaṁ.