3. Pallaṅkavimānavatthu

Neither a German nor an English translation of this text is held here — the Pāli text is shown.

Pāricchattakavagga

“Pallaṅkaseṭṭhe maṇisoṇṇacitte,
Pupphābhikiṇṇe sayane uḷāre;
Tatthacchasi devi mahānubhāve,
Uccāvacā iddhi vikubbamānā.

Imā ca te accharāyo samantato,
Naccanti gāyanti pamodayanti;
Deviddhipattāsi mahānubhāve,
Manussabhūtā kimakāsi puññaṁ;
Kenāsi evaṁ jalitānubhāvā,
Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

“Ahaṁ manussesu manussabhūtā,
Aḍḍhe kule suṇisā ahosiṁ;
Akkodhanā bhattuvasānuvattinī,
Uposathe appamattā ahosiṁ.

Manussabhūtā daharā apāpikā,
Pasannacittā patimābhirādhayiṁ;
Divā ca ratto ca manāpacārinī,
Ahaṁ pure sīlavatī ahosiṁ.

Pāṇātipātā viratā acorikā,
Saṁsuddhakāyā sucibrahmacārinī;
Amajjapā no ca musā abhāṇiṁ,
Sikkhāpadesu paripūrakārinī.

Cātuddasiṁ pañcadasiṁ,
yā ca pakkhassa aṭṭhamī;
Pāṭihāriyapakkhañca,
pasannamānasā ahaṁ.

Aṭṭhaṅgupetaṁ anudhammacārinī,
Uposathaṁ pītimanā upāvasiṁ;
Imañca ariyaṁ aṭṭhaṅgavarehupetaṁ,
Samādiyitvā kusalaṁ sukhudrayaṁ;
Patimhi kalyāṇī vasānuvattinī,
Ahosiṁ pubbe sugatassa sāvikā.

Etādisaṁ kusalaṁ jīvaloke,
Kammaṁ karitvāna visesabhāginī;
Kāyassa bhedā abhisamparāyaṁ,
Deviddhipattā sugatimhi āgatā.

Vimānapāsādavare manorame,
Parivāritā accharāsaṅgaṇena;
Sayaṁpabhā devagaṇā ramenti maṁ,
Dīghāyukiṁ devavimānamāgatan”ti.

Pallaṅkavimānaṁ tatiyaṁ.