5. Kuñjaravimānavatthu

Neither a German nor an English translation of this text is held here — the Pāli text is shown.

Pīṭhavagga

“Kuñjaro te varāroho,
Nānāratanakappano;
Ruciro thāmavā javasampanno,
Ākāsamhi samīhati.

Padumi padmapattakkhi,
padmuppalajutindharo;
Padmacuṇṇābhikiṇṇaṅgo,
soṇṇapokkharamāladhā.

Padumānusaṭaṁ maggaṁ,
padmapattavibhūsitaṁ;
Ṭhitaṁ vaggu manugghātī,
mitaṁ gacchati vāraṇo.

Tassa pakkamamānassa,
soṇṇakaṁsā ratissarā;
Tesaṁ suyyati nigghoso,
tūriye pañcaṅgike yathā.

Tassa nāgassa khandhamhi,
sucivatthā alaṅkatā;
Mahantaṁ accharāsaṅghaṁ,
vaṇṇena atirocasi.

Dānassa te idaṁ phalaṁ,
atho sīlassa vā pana;
Atho añjalikammassa,
taṁ me akkhāhi pucchitā”ti.

Sā devatā attamanā,
moggallānena pucchitā;
Pañhaṁ puṭṭhā viyākāsi,
yassa kammassidaṁ phalaṁ.

“Disvāna guṇasampannaṁ,
jhāyiṁ jhānarataṁ sataṁ;
Adāsiṁ pupphābhikiṇṇaṁ,
āsanaṁ dussasanthataṁ.

Upaḍḍhaṁ padmamālāhaṁ,
āsanassa samantato;
Abbhokirissaṁ pattehi,
pasannā sehi pāṇibhi.

Tassa kammakusalassa,
idaṁ me īdisaṁ phalaṁ;
Sakkāro garukāro ca,
devānaṁ apacitā ahaṁ.

Yo ve sammāvimuttānaṁ,
santānaṁ brahmacārinaṁ;
Pasanno āsanaṁ dajjā,
evaṁ nande yathā ahaṁ.

Tasmā hi attakāmena,
mahattamabhikaṅkhatā;
Āsanaṁ dātabbaṁ hoti,
sarīrantimadhārinan”ti.

Kuñjaravimānaṁ pañcamaṁ.