Die Erzählung von den vier Uposatha-Gelübden

„Wer dem, der Zorn verdient, nicht zürnt“

§D. Diese Erzählung von den vier Uposatha-Gelübden wird im Punnaka-Jātaka [1] ausgeführt werden.

Ende der Erzählung von den vier Uposatha-Gelübden

Anmerkungen

[1] Dies ist kein selbständiges Jātaka, sondern ein Teil des Jātaka 545 [nämlich dessen erstes Kapitel mit den Strophen 0.1-0.11]. Dem Bearbeiter des vierten Bandes der englischen Übersetzung Rouse ist diese Beziehung entgangen, weshalb er das Punnaka-Jātaka nicht identifizieren zu können erklärt.

Catudvāravagga

3. Catuposathiyajātaka

“Yo kopaneyye na karoti kopaṁ,
Na kujjhati sappuriso kadāci;
Kuddhopi so nāvikaroti kopaṁ,
Taṁ ve naraṁ samaṇamāhu loke”.

“Ūnūdaro yo sahate jighacchaṁ,
Danto tapassī mitapānabhojano;
Āhārahetu na karoti pāpaṁ,
Taṁ ve naraṁ samaṇamāhu loke”.

“Khiḍḍaṁ ratiṁ vippajahitvāna sabbaṁ,
Na cālikaṁ bhāsasi kiñci loke;
Vibhūsaṭṭhānā virato methunasmā,
Taṁ ve naraṁ samaṇamāhu loke”.

“Pariggahaṁ lobhadhammañca sabbaṁ,
Yo ve pariññāya pariccajeti;
Dantaṁ ṭhitattaṁ amamaṁ nirāsaṁ,
Taṁ ve naraṁ samaṇamāhu loke”.

“Pucchāma kattāramanomapaññaṁ,
Kathāsu no viggaho atthi jāto;
Chindajja kaṅkhaṁ vicikicchitāni,
Tadajja kaṅkhaṁ vitaremu sabbe”.

“Ye paṇḍitā atthadasā bhavanti,
Bhāsanti te yoniso tattha kāle;
Kathaṁ nu kathānaṁ abhāsitānaṁ,
Atthaṁ nayeyyuṁ kusalā janindā.

Kathaṁ have bhāsati nāgarājā,
Garuḷo pana venateyyo kimāha;
Gandhabbarājā pana kiṁ vadesi,
Kathaṁ pana kurūnaṁ rājaseṭṭho”.

“Khantiṁ have bhāsati nāgarājā,
Appāhāraṁ garuḷo venateyyo;
Gandhabbarājā rativippahānaṁ,
Akiñcanaṁ kurūnaṁ rājaseṭṭho”.

“Sabbāni etāni subhāsitāni,
Na hettha dubbhāsitamatthi kiñci;
Yasmiñca etāni patiṭṭhitāni,
Arāva nābhyā susamohitāni;
Catubbhi dhammehi samaṅgibhūtaṁ,
Taṁ ve naraṁ samaṇamāhu loke”.

“Tuvañhi seṭṭho tvamanuttarosi,
Tvaṁ dhammagū dhammavidū sumedho;
Paññāya pañhaṁ samadhiggahetvā,
Acchecchi dhīro vicikicchitāni;
Acchecchi kaṅkhaṁ vicikicchitāni,
Cundo yathā nāgadantaṁ kharena.

Nīluppalābhaṁ vimalaṁ anagghaṁ,
Vatthaṁ idaṁ dhūmasamānavaṇṇaṁ;
Pañhassa veyyākaraṇena tuṭṭho,
Dadāmi te dhammapūjāya dhīra.

Suvaṇṇamālaṁ satapattaphullitaṁ,
Sakesaraṁ ratnasahassamaṇḍitaṁ;
Pañhassa veyyākaraṇena tuṭṭho,
Dadāmi te dhammapūjāya dhīra.

Maṇiṁ anagghaṁ ruciraṁ pabhassaraṁ,
Kaṇṭhāvasattaṁ maṇibhūsitaṁ me;
Pañhassa veyyākaraṇena tuṭṭho,
Dadāmi te dhammapūjāya dhīra.

Gavaṁ sahassaṁ usabhañca nāgaṁ,
Ājaññayutte ca rathe dasa ime;
Pañhassa veyyākaraṇena tuṭṭho,
Dadāmi te gāmavarāni soḷasa”.

“Sāriputto tadā nāgo,
supaṇṇo pana kolito;
Gandhabbarājā anuruddho,
rājā ānandapaṇḍito;
Vidhuro bodhisatto ca,
evaṁ dhāretha jātakan”ti.

Catuposathiyajātakaṁ tatiyaṁ.